I a un gròs que gausarà pas dançar,
Una magra que lo gausa pas convidar.
Dins un canton s’amagan jovenetas, …

Legir tot

I a un gròs que gausarà pas dançar,
Una magra que lo gausa pas convidar.
Dins un canton s’amagan jovenetas,
Raubetas plan cortetas, se gausan pas bolegar.
T’escampan cacalasses de pintardetas
Cap a tres poletons, cavilhats a l’abeurador.

Arapats a son veire de Muscat
Plan coïnçats dins lo jean un pauc quichat.
Val melhor crebar lo casc a la man
Que d’anar, me damne !, las poletas convidar.
Lo deputat es mai preocupat
De far tòca maneta que de pompar dels pompils.
Dins son ombreta, polida femneta, sómia pas qu’una causa,
Es d’anar far freta-monilh.

Lo forrò de Lengadòc, segur, te buta lo fuòc.
Lo forrò de Lengadòc te fa pausar los esclòps.
L’escoticha nordestina pas a pas cap a Bahia
De Felinas a Recifa e lo retorn.
Quand l’ausiràs, un jorn, faràs atencion.
Çò que veiràs non serà pas una alucinacion.

I a lo gròs que se trapa pas pus fat
E la magra que bolega ambe l’avocat.
Las poletas amistosan la vergonha
E los poletons abandonan l’abeurador.
E lo ritor aquí mena lo bal
Ambe lo deputat que comença de se pintar.
E sa femneta quita son ombreta
E tira sa raubeta per dançar la capoeira.