Ne’n son tres fraires,
N’an qu’una sòrre a maridar,
L’an maridada,
Cinquanta legas luenh d’aicí;
Li an donat un òme,
…

Legir tot

Ne’n son tres fraires,
N’an qu’una sòrre a maridar,
L’an maridada,
Cinquanta legas luenh d’aicí;
Li an donat un òme,
Lo plus mechant d’aqueu pais.
L’a tant batuda,
Amb’ un baston de vert-boisset,
Son sang li còrre
Enjusqu’au bot de sei blancs talons,
E lo li para
Amb’ una tassa de loton :
- Tenètz, estrassa,
Vaquí lo vin que ne’n beuretz;
- Mon amic Peire,
Buvètz-lo vos, ièu n’ai pas set.
- Ai una camisa,
Ièu la voudriáu anar lavar
- Anètz, estrassa
Avisètz-vos de tròp restar !
Dau temps que lava
Tres cavaliers n’a vist venir
Que li ressemblan,
Sei tres fraires dedins paris.
Mon amic Peire
Tres cavaliers n’ai vist venir
Que mi ressemblan
mei tres fraires dedins paris
- Ma mia Joana,
Prenetz lei claus de mon castèu,
V’anaretz metre
Tot çò que n’avètz de plus bèu.
Ne’n pren l’escoba
èla s’es messa a escobar.
Dau temps qu’escoba,
Sei tres fraires son arribats :
- Digatz, servanta,
Ont’ es la dama dau castèu ?
- Siáu la servanta
Ambé la dama dau castèu.
- Ma sòrre Joana
Ont’ a passat vòstra bèutat ?
- Lei còps de vergas,
Lei còps de baston l’an levada !
- Ma bòna sòrre,
Ont’ a passat vòstre marit ?
- Es anat ’n caça,
Ne’n tardarà pas de venir.
N’es pas anat’n caça,
Sei tres chins blancs n’en son aquí
Ma bòna sòrre,
Donatz-nos totei vòstrei claus.
Clavan, desclavan,
A la plus auta l’an trobat.
Lo promier qu’intra
Mai se l’ a pas aujat tocar;
Lo second qu’intra
Mai se l’a pas mai aujat far;
Lo darrier qu’intra
Amb’un poinhau l’a ponhardat.
- Mon fraire Antòni,
Aguètz pietat de seis enfants.
- Prendrem lei mendres
E vos laissarem lo plus grand,
E la filheta
La metrem dedins un covant.