Lo primtemps qu’ei arribat, lo temps de la vriuleta,
Las mairs e las hilhòtas, qui’s vòlen maridar,
Que s’en van …

Legir tot

Lo primtemps qu’ei arribat, lo temps de la vriuleta,
Las mairs e las hilhòtas, qui’s vòlen maridar,
Que s’en van sus la prada tà se n’anar amusar.

I-a un naveth pastor, vienut non i a pas guaire,
Diu quin bèth aire, que’n charma las qui vòu,
Se jo sabí de’u plàser, jo’u balharí mon còr.

Jo’t balharí mon còr si m’èras fidelòta,
Tòca manòta e hè-me’n lo serment,
Las toas amistosòtas non feniràn jamei.

Non i-a pas nat camin qui non n’aja travèrsa,
Diu qui comèrce, la vita de s’aimar,
Per un moment de feblessa, si’ns calè separar !