De que fan al govèrn, e d’èime n’an pus
cap ?
Los degordits de la Cinquena ont an lo cap ?
E del mièg, de dreita o d’esquèrra,
De que pòt, a la fin, gratar lo president,
Qu’ajam passat vint ans sens poder jos la dent
Un, dos ! nos metre la mendre gueguèrra ?
E Setze, mon pepin, coma los de son temps,
Montèt cap a Verdun se pagar de bon temps,
S’i esclatar e far la bomba.
Lo quenque vièlh daissèt una camba a Saumur,
Dintrèt en amasòna e tastèt al bonur
Un, dos ! de viure amb un pè dins la tomba.
Aguèrem
en Quaranta un oncle collabò,
Mas lo paure papà cò de la Gestapò
Sovent trapèt qualque carchòfa ;
D’Indochina un cosin ne nos tornèt mai mòrt
E mon fraire pus tard en Africa del
Nòrd
Un, dos ! manquèt se’n fotre la pelhòfa.
Dempuèi fasèm pinquet e ara, al desfilat,
Ieu qu’ai dos pès, doás mans, que soi pas mutilat
Del passerat ni de la vista,
Ne preni per mon grade entre los amputats,
Miègs-òmes e garrèls, bòrnis que son estats
Un, dos ! mai qu’a lor torn de la revista.
Car a present s’entariganha lo fusilh,
Nisa dins cada tanc l’aronda o lo faucilh,
L’arna rosega las capòtas,
Lo mercant de canons a que l’òs jos la pèl
E vaquí que sus lo tricolòr del drapèl
Un, dos ! la mirga se fa
las ratòtas.
Se los joves de uèi estiman mai l’amor,
E qu’an jamai cardat lo cuol sus un tamborn
Ni conegut lo plaser qu’èra,
Al matin blanquinèl, de se far despertar
Per la suava votz de la gròssa Bertà,
Un, dos ! a la guèrra coma a la guèrra !
Que torne, tron de Dieu !, la mobolisacion !
N’espèri lo grand jorn ambé delectacion,
Tot
grand los braces los i alandi.
Los pès me tiran fòc d’anar, clòsca pelat,
Brave e disciplinat, al quèpi estelat
Un, dos ! seguir lo general Tengladi.
Soi pas original : n’i a
un fum, mon colon,
Que serián coma ieu, de París, de Tolon
O mai d’Andòrra-la-Vielhassa,
De Besièrs, de Mulosa o de Mirapeisset,
Fièrs per la Marianna o per lo rei Ceset
Un, dos ! de se far traucar la palhassa.
Crenhissi pas la mòrt, crenhissi pas, o pus,
La mitralha, lo fòc, lo bolet ni l’obús,
Mas Dieu presèrve se, mesquina,
Una bala
veniá, desonor sens parièr,
Me copar lo fiulèl, bestiament, per darrièr,
Un, dos ! me far un trauquet dins l’esquina.
De quin prat batalhièr mossegarai l’agram ?
Qual sap se
tombarai a Ienà, a Vagram,
En Alemanha o en Austria,
Dins la nèu de Moscó, jos lo cèl de Cabol ?
Lo decòr m’es egal, cal pas èsser sadol
Un, dos ! quand òm morís per la
patria.
Un sómia de se batre e per mars, e per monts ;
L’autre de s’illustrar dins la Guèrra dels Monds.
Dintri pas dins la polemica.
Demandi pas la luna e prendrai çò que i a
:
Guerrassa, guerilhon, guerròta, guerrilhà,
Un, dos ! a defaut de guèrra atomica.
Mas, crenom, quin malur ! Es pas possible, Dieu !
Me faire aquò a ieu, non, nani, negatiu !
Qu’un con de major me refòrme !
M’an copat jos lo pè l’èrba del camp d’onor
E sauprai pas jamai s’èri fotut o non
Un, dos ! de me cagar dins l’unifòrme. (bis)
❮
❯