Dins la nuèch, a pena tombada,
Daissant un bocin de clartat,
Lo grapald fai sa permenada,
Doçament, com'un estropiat.

…

Legir tot

Dins la nuèch, a pena tombada,
Daissant un bocin de clartat,
Lo grapald fai sa permenada,
Doçament, com'un estropiat.

Clòc, clòc, dins la vielha muralha
Una bona mia l'atend
Per li dire : cal far vistalha
E las nòças, en mesma temps.

Quò's al solelh, sus una branca,
Que los ausèls se fan la cort,
E per se plaire, ren l'i manca
Ni la cançon, ni la color.

Los grapalds, saben que son ledes,
Tanben, quand vòlen s'embrassar,
Per qu'en passar, degun lor crede,
Dins un cròs, se van estujar.

A ! Que ne vesèm sus la tèrra,
Que fan pas coma los grapalds ;
Mas se potonan a la fièra,
Al luèc d'anar tras bèl randal.