occitan

Pastorela

Per Cortesia

Per amor soi gai
E no·m n'estrarai
Aitan quan vivrai,
Na Cors-Covinen.
Eu·m levei un bon mati,
Enans de l'albeta;
Anei m'en en un vergier
Per cuillir violeta;
Et auzi un chan
Bel, de luenh; gardan
Trobei gaia pastorela
Sos anhels gardan.

Dieus vos sal, na Pastorel'a
Color de rozeta;
Fort me meravill de vos
Com estaitz soleta;
Bliaut vos darai,
Si penre·l vos plai,
Menudet cordat
Ab filetz d'argent.

Per fol vos ai, cavalier,
Plen d'auradura,
Quar vos mi demandas
So don non ai cura.
Pair' e maire ai,
E marit aurai,
E si a Dieu plai,
Far-m'aun onramen.

A Dieu, a Dieu, cavalier,
Que mon paire·m crida,
Qu'ieu lo vei la jus arar
Ab bueus sel' artigua;

Que semenam blatz,
Cuillirem n'asatz,
E si acaptatz,
Dar-vos-em fromen. ”
E quant el l'en vit anar,
Mes se apres ela,
Pres la per la blanqua man
Gieta l'en l'erbeta;
Tres vetz la baizet,
Anc mot no·n sonet,
E quan venc a la quarteta:
Senher, a vos mi ren. ”
Quan vei los praz verdesir,
E pareis la flors granada,
Adoncas pens e consir
D'amors qu'aissi m'a lograda,

Per un pauc non m'a tuada.
Tan soven sospir
C'anc non vi tan fort colada
Senes colp feril. Aei!

Tota noit sospir e·m pes
E tressalh tot' endormida,
Per oc car veiaire m'es
Que·l meus amics se ressida.
A Deus, com serai garida
S'aissi devengues,
Una noit per escarida
Qu'a me s'en vengues! Aei!

Tota noit sospir e·m pes
E tressalh tot' endormida,
Per oc car veiaire m'es
Que·l meus amics se ressida.
A Deus, com serai garida
S'aissi devengues,
Una noit per escarida
Qu'a me s'en vengues! Aei!

Domna qui amors aten,
Ben deu aver fin coratge.
Tal n'i a qu'ades la pren,
Pois la laissa per folatge:
Mas eu l'en tenh fin coratge
Aissi leialmen
Qu'anc domna del mieu paratge
Non o fetz tan gen. Aei!

Domna qui amic non a,
Ben si gart que mais no·n aia,
Qu'amors ponh oi e dema
Ni tan ni quan non s'apaia:
Senes colp fai mort e plaia.
Ja non garira
Per nul metge qu'el'en aia,
S’amors non lo·i da. Aei!

Messagier, levaz mati
E vai m'en la gran jornada,
La chançon a mon ami
Li portatz en sa contrada:
Digas li que mout m'agrada
Quan membres del son
Qu'el me ditz quan m'ac baizada
Soz mon paveillon. Aei!

Dins ma chambr' encortinada
Fon el a lairon;
Dins ma chambra ben daurada
Fon el en preison. Aei!

Tota noit sospir e·m pes
E tressalh tot' endormida,
Per oc car veiaire m'es
Que·l meus amics se ressida.
A Deus, com serai garida
S'aissi devengues,
Una noit per escarida
Qu'a me s'en vengues! Aei!
Domna qui amors aten,
Ben deu aver fin coratge.
Tal n'i a qu'ades la pren,
Pois la laissa per folatge:
Mas eu l'en tenh fin coratge
Aissi leialmen
Qu'anc domna del mieu paratge
Non o fetz tan gen. Aei!

Domna qui amic non a,
Ben si gart que mais no·n aia,
Qu'amors ponh oi e dema
Ni tan ni quan non s'apaia:
Senes colp fai mort e plaia.
Ja non garira
Per nul metge qu'el'en aia,
S’amors non lo·i da. Aei!

Messagier, levaz mati
E vai m'en la gran jornada,
La chançon a mon ami
Li portatz en sa contrada:
Digas li que mout m'agrada
Quan membres del son
Qu'el me ditz quan m'ac baizada
Soz mon paveillon. Aei!

Dins ma chambr' encortinada
Fon el a lairon;
Dins ma chambra ben daurada
Fon el en preison. Aei!

5 cançons del meteis grop :

Comentaris

Vos cal connectar per poder postar de comentaris.

Concepcion : Aure Séguier, Grafismes : Géraldine Puel