occitan

La man

Per Marie Rouanet

D'ausir dins :

Còp a còp

L'Eternitat

Dins una bauma, contra lo ròc, blanca e dubèrta, pichona, la man de l'òme. La man qu'a inventat lo fuòc e derrabat del ventre negre de la tèrra carbon e fèrre,

La man, qu'adomegèt cavals
E granas caninas
La man que bastiguèt l'ostal
Que trenèt l'abarina.

Tanlèu que nais, l'òme s'arrapa, de la man, al det que se presenta. La man contra la popa cauda se desplèga, coma lo borron d'abrial, la man es viva,

La man s'abança cap als autres
E cap al bestial
Cap al pan, a la frucha sus l'arbre
Cap al fuòc brandal,

La man, per far montar lo plaser d'un autre còs, tot dreit coma una flama. La man qu'a breçat, paupejat e consolat, que li demòra marcat en dur, marcat en doç,

Un pauc de nòstra memòria
Ieu, femna, tu, òme
Un pauc d'una comuna istòria
De trabalh, de sòmi,

La man qu'amassa pas lo vent, ni mai lo temps mas fa las catedralas. La man, per móiser, per segar, amanhagar, per se defendre, per se batre e per aimar.

5 cançons del meteis grop :

Comentaris

Vos cal connectar per poder postar de comentaris.

Per ray
Lo 03-03-2018 a 18:46:00
Cette chanson parle de quoi en francais,?

Concepcion : Aure Séguier, Grafismes : Géraldine Puel