occitan

Landon lo cançonièr

Per La Talvera

D'ausir dins :

Pòble mon pòble

L A N D e O
E mai N fa Landon
C A N C e O
E mai N fa cançon.

Vos vòli cantar l’istòria
De Landon lo cançonièr
Que nasquèt dins una bòria
Al país d’Occitaniè
Aquò n’es pas una pròia
Ieu soi pas un messorguièr.

Se coneguèt pas la glòria
Dins lo temps que el viviè
Demòra dins las memòrias
Coma un famós cançonièr
Amont pels Monts de La Cauna
Entre Vabre e Labessoniè.

En mila uèit cent seissanta
Venguèt al mond sens aurièr
Ie disián Armand de Landas
De pel seu nom vertadièr
D’una expletacion pro granda
Foguèt un dels eretièrs.

Per çò qu’es de virar la tèrra
Non presava lo mestièr
E tota la vida entièira
Foguèt amic amb Bosiguièr
Pels travèrses de Vialèlas
Faguèt un piètre boratièr.

Nonanta dos s’acabava
Quand prenguèt una molhièr
Sortida de la Rasigada
Que i donèt dos enfantets
Valeria foguèt l’ainada
E Edmond lo pus tardièr.

Lèu aprèp sas esposalhas
Diguèt : "Adiu la companiè
N’ai pro de dintrar la palha
Vòli venir cançonièr !"
Saquèt al diable la dalha
De tant que vesiá tot planièr.

"Ara vòli far lo poeta
Fins al meu badalh darrièr
Amai un jorn serai profeta
Per la glòria dels davancièrs."
Mas degalhèt sa borieta
Per pagar sas fantasiés.

Un còp dins una velhada
Amont a la Gringariè
Aparièt d’una tirada
Cent vèrs per un carretièr
Qu’aviá facha sa risada
Del saupre far del cançonièr...

Un jorn qu’anava a Vabre
Per cantar dins un cafè
Vegèt un carre fumaire
Que veniá a l’endarrièr
Corriá sens muòl ni sens vaca
Sens prodèl ni limonièr.

Curiós seguiguèt la linha
De montanhas en combets
Dins lo fum de las maquinas
En comptent ponts e pilièrs
Dins lo vent plegant l’esquina
E ne traguèt sos coplets.

Quand Armand quitèt la vida
Pel paradís dels cançonièrs
Coneguèt una fin marrida
Dins lo mesprés, la malautiè
Mas son òbra es pas partida
Dins lo trauc del desbrembièr

La seguida d’aquela istòria
Merita tanben un verset
Armand Landas aviá un dròlle
Finaud coma Joan coconièr
Mas per çò qu’es de la memòria
El n’aviá pas son parièr.

El corrissiá de tot caire
Per quistar lo seu crostet
"Papa las fa e ieu las canti"
Es totjorn çò que disiè
Aital la votz de son paire
Agèt pas besonh de papièr.

D’uèi s’anatz en passejada
Al dessús de Labessoniè
Poiretz seguir las pesadas
De Landon lo cançonièr
Qu’es vengut un bocin l’arma
D’aquel coet d’Occitaniè.

5 cançons del meteis grop :

Comentaris

Vos cal connectar per poder postar de comentaris.

Concepcion : Aure Séguier, Grafismes : Géraldine Puel