Agachar lo monde trastejar e parèisser
D’impòstura cargat e mascariá vestit
Se pòt qu’un mendicaire siá ufanós de l’èsser
E …

Legir tot

Agachar lo monde trastejar e parèisser
D’impòstura cargat e mascariá vestit
Se pòt qu’un mendicaire siá ufanós de l’èsser
E que siá pelhandrós sens n’èsser apaurit.

L’umor a pas de randa, per las carrièras va
Ambe la derision per companha fidèla
La fòrça es sens poder contra las pauras mans
D’aqueles que sabon rire encara e de pus bèla.

Se vei sul trepador de mèstres filosòfas
Qu’an pas jamai legit mas ne’n comprenon tant
Se vei dins lo valat de filhas que vos òfran
Las mila e una nuèchs dins pas res qu’un instant.

De dròlles son de reis que lo solelh corona
Quitament los palaisses son pas que de casals
Que vivon en senhors dins una Babilona
Dels jardins pendolants comols de fruchas e d’alhs.

A l’ora ont lo bruch de la vila se cala
Beure un veire de té dins un cafè ombrat
Un pauc d’erba sul fuòc, de brasa qua cracina
Lo paradís perdut ara es tornat trobat.