1-Un jorn ma tanta Miquèla
De son èr grave e discrèt,
Diguèt a Polichinèla
De ben gardar son secrèt,
De …

Legir tot

1-Un jorn ma tanta Miquèla
De son èr grave e discrèt,
Diguèt a Polichinèla
De ben gardar son secrèt,
De ren dire i damisèla,
De se clavelar lo bèc,
De ren dire a la capèla
E nimai au cabaret.

R- Lenga de sèrp e lenga de biòu,
Lenga mòla e lònga lenga.
Lenga de puta e lenga de miòu
Que de lònga nos arengan.

2-Autant lèu, Polichinèla
Lo diguèt a Beneset
Que lo diguèt a Marcèla,
Pièi à la femo à Jousè.
Èra tant babilharèla
Que sa lenga ié prusiá,
Sota voetz e d’esperèla
Diguèt tot çò que sabiá.

3-Amudir li barjarèlas
Per li copar son caquet
Es come esquichar l’anguièla
Que s’esquilha dins li dets.
Pauc-a-cha-pauc la novèla
Come aquò s’espandiguèt,
Lo temps d’una ritornèla :
Tot lo canton l’aprenguèt.

4-Lo l’endeman Gabrièla
Per asard l’entendeguèt.
Faguèt saupre la novèla
Sensa tardar a Rogier.
Lo Rogier diguèt : « Aquela,
La vau aprendre a Nanet,
Que s’un còp se ne’n rapèla,
La contarà a Janet ».

5-Jan qu’èra una bartavèla,
La diguèt lèu a Jaufret
E a l’òme de l’Adèla
Qu’èra a mi-mi-mitat bret.
Éu la diguèt a l’Estèla
Piei au brave Vitoret
Que tant cridèt la novèla
Qu’ara degun l’inhorèt.

6-Lo curat de la capèla
Qu’èra pas gosta-solet,
Partagèt lèu la novèla
Emé li gènts de l’endrech :
Piei, li mamets, li pieucèlas,
Li drolàs e li papets
L’alarguèran sens chancèla
A còps de telefonets.

7-De Niça a Ramatuèla,
De Manòsca a Sant-Roumieg,
De Tolon a La Rochèla,
De Veison a Mont-Pelier,
Per campàs e per pradèlas,
Piei dins tóti li quartiers
E a plenas gargamèlas
S’estrassèran lo gosier.

8-L’ócasion èra tròp bèla,
Metiguèran lo paquet !
Publiquèran la novèla
En gròs dins li jornalets.
Ne’n faguèran, de plus bèla,
Lèu, la « Una » a la telé,
L’empeguèran sus la tela,
Sus internet circulèt !

9-De New-Yòrk a Compostèla,
De Roterdam a Sydney,
De Katmandou à Brussèla,
Piei de París a Bombay,
Trevirèran la cervèla
Di colhons dau monde entier !
Perqué per quatre parpèlas
Faire tant de petardiers !