Quand èri pichonet escotavi de ròc,
Escotavi de jàz, de reggae e de fòlc,
Mai çò que mai m’agrada, qu’ai …

Legir tot

Quand èri pichonet escotavi de ròc,
Escotavi de jàz, de reggae e de fòlc,
Mai çò que mai m’agrada, qu’ai totjorn presat,
Es lei cançons d’aquelei quatre escarabats.

Òplati Òplatà siàm joios
De lei cantar totei dos.

Ièu tamben pichon escotavi de ròc,
Escotavi de pòp,legissia « Blek le roc »,
Mai lei que totjorn trobèri mai fabulos,
Es lei vielhs negres que nos cantavan lo blues.

Òplati Òplatà siàm joios
De lei cantar totei dos.

E ara siau vengut trabalhar a La Ciutat,
Per ganhar dei dòllars mi fau totjorn cantar
Despui que siau aqui demòri sus lo pòrt,
Es pas deman qu’aurai la vòatura d’esport !

Òplati Òplatà siàm joios
De lei cantar totei dos.

Toei lei jorns ambe ma guitara dins lo bàrri,
Ai fach mila cançons pòdi remplir un càrri,
Lei papàs son content,lei filhas joiosas,
S’avanisson tre que cantam lo nòste blues.