Passaa la montanha
I a un autre paìs
Coma un autre matin
Que sentìs lo cafè

Lo trin vuèid …

Legir tot

Passaa la montanha
I a un autre paìs
Coma un autre matin
Que sentìs lo cafè

Lo trin vuèid la pluèia
La nebla d’auton
Passaa la montanha
Encara d’orizonts

Per las dralhas barbaras
De l’esmeravelha
La pèira e la freid
Lo vent e la palha

Es tot un aigavers
Sarè l’estrambòrd
De la descubèrta
Mas aquì es pròpi nòrd

Estacion, passatgiers
Neòn, morres guerrièrs
Resturns d’imnes sarvatges
E d’après-rastage

Acièr o cristal
Fan tors de miralhs
Ai pas e ai pensiers
D’aquel monde que vai

Caracòs, chaçaires
De lops còlportaires
Arruben e parten
Se perdre per landas

E pistas portant
Rubans e chançons
Estòrias e recòrds
Qu’eschauden i còrs

Travèrsa paìs
E tèrra e gents
Contem-i-las aicì fòra
La gloria di temps
Travèrsa paìs
E combas e planas
Un brin d’aiga granda
Aluca lo gris

I clars des maisons
Son islas rebèlas
Recati de vitas
De fèstas de jorns
Una carta postala
Que prend de color
E vin que desliura
L’esprit sonador

Un ostal ailaval
Estrema secrets
D’umor e saber
E « William » da beure
E tèstas de prora
Que beiquen da luenh
E pantaien d’escuma

Borrèia borrèia
La viola es una idèa
Mistral, caravana
Quimèra, Citors
I montarei dessús
E via volarèm
Aurèm pas pus
De manca de ren

L’ostal del lutièr
Es temps que s’escola
Alisca de lenh
E laissa de senhs
Per nòble viatjaires
Paisans e bandits
Arveire « maestro »
Te pòrto abò mi

Borrèia borrèia
Al fons d’aquela via
Dançaven de dius
De fèrre e charbon

Borrèia borrèia
La viola es una idèa
A tèsta de quilha
E còr de leon