Mon Dieu lo paure afaire
Qu’es arrivat ’quest’an
Lo jorn de Nòstra-Dama
De tres grands arogants
Ne’n fasián la debòcha
…

Legir tot

Mon Dieu lo paure afaire
Qu’es arrivat ’quest’an
Lo jorn de Nòstra-Dama
De tres grands arogants
Ne’n fasián la debòcha
Dedins un grand logis
N’avián pas la pensada
De veire Jèsus-Crist
Jèsus se bota en forma
En forma de Romieu
Vai demandar l’aumòrna
Per l’amor dau Bòn Dieu
Que ton Bòn Dieu t’assiste
Alòr totei li an dich
Cu en socit que l’iste
Gara te leù d’aquí
Alòr aqueste paure
Li ditz en repliquant
Au nom de Dieu pecaire
Donatz m’un pauc de pan
Aqueu prepaus inquieta
Un dei mechants garçons
Li manda un còp d’assieta
Li a partit tot lo front
Es tombat mòrt d’esquina
Lo visatge sanglant
Enjusqu’a la cosina
L’ostau es plen de sang
En vesènt cava tala
Dián gardam lo secret
Fau escondre lo paure
Dins un luech ben cubert.
òu! vai te’n chambriera
Sa camisa lavar
Vai te’n a la ribiera
Garda te de parlar
Lòng dau camin rescòntra
Rescòntra a son torn
Una tant bèla dama
Plus clara que lo jorn
òu, diga tu servanta
Diga la veritat
Aquò ’s la camiseta
Dau fiu que ai portat
Se la pren e la freta
La freta entre sei mans
S’es jamai vist de linge
Que venguesse tant blanc
Oh, diga nos chambriera
As ben lèu agut fach
Au mens l’as ben lavada
Anèm la li botar
Duerbon lo liech li tròvan
qu’un tant beù crucifix
Qu’aquò nos representa
La mòrt de Jèsus-Crist