Es per tus, aquela cançon,
Tus, l’auvernhat que, sens faiçon,
M’as donat un pichòt gavèl
Quand me conglaçave la pèl,
…

Legir tot

Es per tus, aquela cançon,
Tus, l’auvernhat que, sens faiçon,
M’as donat un pichòt gavèl
Quand me conglaçave la pèl,
Tus que m’as donat de fuòc quand
Las crocantas e los crocants,
Totas las gents, consciéncia en patz,
M’avián laissat sus los pavats…
Èra un fuòc freule, pas gigant,
Mas que m’aviá caufat lo còs,
E crama encara, qu’es tan gròs
Coma un bèu fuòc de la Sant Joan.
Tus, l’auvernhat, quand moriràs,
Vòle que ton anma en solaç
Au Paradís aja un parçan
Ras dau Paire Sant.

Es per tus, aquela cançon,
Tus, l’ostessa que, sens faiçon,
M’as laissat un brisum de pan
Au temps que bramave la fam,
Tus que me noiriguères quand
Las crocantas e los crocants,
Totas las gents, consciéncia en patz,
M’avián pas donat un favàs…
Èra pas mai qu’un tròç de pan,
Mas que m’aviá caufat lo còs,
E crama encara, qu’es tan gròs
Coma un pastisson de ma grand.
Tus, l’ostessa, quand moriràs,
Vòle que ton anma en solaç
Au Paradís aja un parçan
Ras dau Paire Sant.

Es per tus, aquela cançon,
Tus, l’estrangièr que, sens faiçon,
M’as saludat sens dire res
Quand quatre gendarmas m’an pres,
Piquères pas de las mans quand
Las crocantas e los crocants,
Totas las gents, consciéncia en patz,
Risián de mos ponhs entravats…
Èra pas qu’un lum de calelh,
Mas que m’aviá caufat lo còs,
E crama encara, qu’es tan gròs
Coma un milierat de solelhs.
Tus, l’estrangièr, quand moriràs,