Trabalhadors, es per vos que la canti,
la cançon de lagremas e de lagui,
que d'un valent plan jove se …

Legir tot

Trabalhadors, es per vos que la canti,
la cançon de lagremas e de lagui,
que d'un valent plan jove se rementa.
Per l'amor de vos, la mórt morgada.

A tu, Caserio, lo fuòc dins la pupilha,
de venjanças umanas, ne scintilha.
Lo pichon pòble que trima dins la pena,
ton amor li balhères, e ton espèra.


Èras dins la belesa de la vida,
e vesiás pas que la nuèit infinida;
la nuèit de las sofrenças aganidas,
cachant l'imensa caraunha umana.

Te siás levat dins un acte de dolor,
encara inconeguda, fier venjaire.
E secodères, tu, tant pasible e bon,
las armas avilidas e trimairas.

Los potents a l'acte fièr tremolèron,
e pas gaire de monde comprenguèron.
Praquò d'idèias novas se levavan,
alara, al pòble ta vida balhavas.

E, tu e tos vint ans, un matin funèbre,
dejós la guilhotina t'escampèron.
DINS aquel monde coard, ta beLa arma piosa
ne bramèt plan naut .« Visca l'anarquia ! »

Dormís Caserio. Dal prigond de la tèrra,
ausiràs la rumor de l'ultima guèrra.

(Sante Geronimo Caserio èra un jove anarquista Italian, imigrat a Sèta. Partiguèt un jorn de Sèta cap a Lyon per tugar lo president de ta Republica Francesa Sadi Carnot d'un còp de cotèl. Coma èra pas segur que lo monde aguèsson comprés son acte, puslèu que de fugir, se fotèt a virar a l'entorn de la veitura presidenciala en contunhar de cridar "Visca l'anarquia ! Visca l'anarquia !, en esperant de se far préner e guilhotinar. La cançon es una adaptacion lengadociana d'una cançon populara toscana)