Que soi paisan rèi de la terra
Que l’arrosi de mas sudors
La bona terra neiricera
On, plan com nats, …

Legir tot

Que soi paisan rèi de la terra
Que l’arrosi de mas sudors
La bona terra neiricera
On, plan com nats, vivem uros
Quan la laudeta au punt deu dia
Canta gaujosa hens lo soc,
Jo taben soi dehens ma bia,
Tà tribalhar dinqu’au sor coc.

Pramor que’m vau per las passadas
Dab los esclòps herrats de claus,
Qu’ei las culòtas pedaçadas
E sovent marchi pè descaus.
Cauques peguilans de la vila,
Estaires o mindja-quan n’as
Que creden sotir‘m la bila
En m’aperàn lo paisanàs.

Mes quan vien l’òra de la taula,
Ah ! Non m’hèi pas pregar, tapoc,
Si n’i a qu’an l’apetit drin aule,
Jo que soi tostem boharòc ;
Bona tarissa de garbura,
Bera godala, aumen quan n’i a,
U trossicòt de mascadura
Dessus un gran quilhon de pan.

Que soi paisan, rèi de la terra
Que l’arrosi de mas sudors
La bona terra neiricera
On, plan com nats, vivem uros
No deishi pas soven la bia,
Que tribalhi dinqu’au sor coc ;
Mes la laudeta, au punt deu dia,
Ta jo que canta hens lo soc.