Dejós de ma fenestra i a un aucelon:
tota la nuèit canta, canta sa cançon.
Se canta, que cante; canta …

Legir tot

Dejós de ma fenestra i a un aucelon:
tota la nuèit canta, canta sa cançon.
Se canta, que cante; canta pas per ièu:
canta per ma mia, qu’es al luènh de ièu.

Aquelas montanhas que tant nautas son,
m’empachan de veire mas amors ont son.
Se canta, que cante; canta pas per ièu:
canta per ma mia, qu’es al luènh de ièu.

A la font de Nimes i a un amètlier
que fa de flors blancas coma de papier.
Se canta, que cante; canta pas per ièu:
canta per ma mia, qu’es al luènh de ièu.

Nautas son plan nautas mas s’abaissaràn
e mas amoretas se raprocharàn.
Se canta, que cante; canta pas per ièu:
canta per ma mia, qu’es al luènh de ièu.

Baissatz-vos montanhas, planas levatz-vos,
perqué posque veire mas amors ont son.
Se canta, que cante; canta pas per ièu:
canta per ma mia, qu’es al luènh de ièu.

Al fons de la prada i a un píbol traucat:
le cucol i canta, benlèu a nisat.
Se canta, que cante; canta pas per ièu:
canta per ma mia, qu’es al luènh de ièu.