Es tristàs, ne quinca pas una
E regís las causas dau temps
Son nom es plan polit, Saturna
Un dieu …

Legir tot

Es tristàs, ne quinca pas una
E regís las causas dau temps
Son nom es plan polit, Saturna
Un dieu de lanha e d’espavent

Solombrós, marcha dins sa dralha
E un sol jòc lo rend content
Marcís las ròsas e las dalha
Lo temps jòga ambé lo temps

Aqueste còp, siás tus, ma bèla
Caliá que faguèsses rampèu
Qu’as degut pagar la gabèla
Un gran de sau dedins ton pèu

Sai qu’es bèu, una flor tardièira
Los poètas l’an ben cantat
E quand te vese sus ta cadièira
T’afortisse qu’es la vertat

Veni encara, tus, ma preferida
Davalem ensems au jardin
Desfuolharem la margarida
L’estivet, per la Sant-Martin

Fins que ieu, de ton grand paratge
Pòsque dire “l’ai oblidat“
Caudrà que lo Saturna ensaje
De far virar l’eternitat

E la pichòta dau vesinatge
Semblarà jamai ton rebat