Palometa, palometa
Tu qui passas au cèu de l’abor,
Las montanhas vriuletas
Qu’an un mant’orlat de sang e d’òr ;
…

Legir tot

Palometa, palometa
Tu qui passas au cèu de l’abor,
Las montanhas vriuletas
Qu’an un mant’orlat de sang e d’òr ;
Au men cor qu’ei lo passadje
Deus saunèis de la bèra sason…
Mainadeta, qu’aví l’adje
On lo còr se desvelha a l’amor…
E que véi lo ton visadje,
Que’m sovieni de la noste cançon…

Quan hè mudar l’apèu,
Lo vent de Sent Miquèu,
Palometas amigas
Hoeietz las bigas
Quilhadas au cèu…
De cap a Marteron,
Qu’etz la mei bèra flor,
Mes tostemps que’vs argüeita
Com s’abè hrèita
Lo cassador…

D’ua espiada Mainadeta,
Lo cassaire qu’avós autanleù,
P’au purmèr còp, Palometa,
En passant que t’en portès l’apèu…
Per los bòscs e per las pradas
Qu’ei avut beth sercar p’aus estrems…
Qu’as hèit deu men còr mainada,
Si l’amor non demora qu’un temps
N’aute amor que ta panada
E l’abòr que plora son printemps…

A Sent Miquèu l’apèu,
A Sent Luc lo gran truc…
E quan a vint ans d’adje
L’amor voladje
B’ei donc desestrùc !
A Marteron la flor !
Mes la de la jelor,
Soleta que demora
Quan lo còr plora
Deu mau d’amor…

A Sent Miquèu l’apèu,
A Marteron la flor !
Enta quan d’amoretas
Van tas sajètas
Cassaire d’amor ?
A Sent Martin, la fin,
E que’m caló gofir
Debath las huelhas mortas
Las pausas cortas
On jo t’aví…