Lèu chançoneta e vil
m’auria òps a far,
que pogués enviar
en Alvernha al Dalfin.
Però, s’el drech chamin
pogués …

Legir tot

Lèu chançoneta e vil
m’auria òps a far,
que pogués enviar
en Alvernha al Dalfin.
Però, s’el drech chamin
pogués N’Eblon trobar,
be’lh poiria mandar
qu’ièu dic qu’en l’escurzir
non es l’afans,
mas en l’òbra esclarzir.

E qui, de fòrt fusil,
non vòl cotèl tochar,
ja no ’l cug afilar
en un mòl sembelin ;
car ges aiga de vin
non fetz Dièu, al manjar,
ans se vòlc eissalçar
e fetz endevenir,
-d’aiga qu’èra ans-
puèis, vin, per mièlhs grasir.

E si ’lh fach son gentil
a la valor levar,
aissí ’s fan a guidar
qu’òm se ’n sent, a la fin ;
que lo savis me di
que ges al mièg tençar
non dei òme lausar
per son bèl escremir,
ni per cops grands,
que ’l prètz pend al fenir.