I a tant de causas sus tèrra
Que nos amusan sens quitar
Nos fan rire las oras entièiras
La …

Legir tot

I a tant de causas sus tèrra
Que nos amusan sens quitar
Nos fan rire las oras entièiras
La pèl nos fasèm crebar
Vos volèm cantar amassa
Çò que nos fa bascalar
Nos espofina nos esclafa
Nos fa escacalassar
Que ralha que ralha
Que ralha totjorn
Que ralha que ralha
La nuèch e mai lo jorn.

Ieu teni pas lo rire
Quand vesi lo rambalh
Qu’i a dins las grandas vilas
Amb lor sarrabastal
Quand te vesi la fola
Arremosada aquí
La jòia m’estrangola
Cugi de còrfalir.
Adori las usinas
Lo beton, l’alquitran
L’osòna, la dioxina
Me fan rire de vam.
E quand pensi al campèstre
Qu’es tanben plan campat
Ont los engrais son mèstres
Roconi coma un cat.

Quand tasti la mangisca
Que nos fan engolar
Mai i a de farlabica
Mai soi al nirvanà
Après la vaca fòla
Tornic e listerià
Espèri un autre pecòla
Per poder escafalar
Iue soi bon filosòfa
Aimi de me divertir
La mendre catastròfa
Me garda de languir
La paur del milenari
Foguèt un brave moment
E la del nucleari
Me fa rire sovent.

Cada còp qu’una guèrra
Es cridada endacòm
Truqui lo cuol per tèrra
Soi pus fièr que totòm
Sai que longtemps encara
Aurai jòias e solàç
Que la que nos preparan
Nos attristarà pas.
L’ilaritat me trapa
Quand vesi al fenestron
Aquel monde que clapan
Per dire res de bon
Rebordeli pel ponde
Amb la telé realitat
Mai se trufan del monde
Mai pissi pel plancat.

En passa electorala
Risi coma un asclat
D’ausir la bona paraula
De cada candidat
Son ben los especialistes
Per far l’oire virat
Se n’i a que los atrista
Ieu soi pas malcorat
E quand ai tròp la ruca
Que soi desconsolat
Cargui un parelh de clucas
Me’n vau per la ciutat
Aquí nadi dins l’òli
L’espectacle es manat
La mòda m’estrambòrda
M’esclafi coma un fat.

Sovent entendi dire
Per de braves crestians
Que cal pas jamai rire
De çò que fa plorar
Lor respondi de tira :
"Plegatz de me conflar
Pòdi plorar de rire
Per vos rassegurar !"
Se pus sovent medaule
Nos fasiam crebar la pèl
La Securitat sociala
Auriá pas un trauc tan bèl.
Un jorn farai escòla
E la vida cresètz-me
Serà plan mai calhòla
Un vertadièr plaser.