Sus lo camin rescontreri lo solitari, Caminavi,
Sensa saupre monte anar, sensa saupre perque
Caminavi,
Avieu bastit mon ostau, clarejava …

Legir tot

Sus lo camin rescontreri lo solitari, Caminavi,
Sensa saupre monte anar, sensa saupre perque
Caminavi,
Avieu bastit mon ostau, clarejava mon ostau,
e tot lo monde li agradava mon reiaume
ma vida era bastida d’obras ferotges, sensa esperar,
sensa regachar darrier, l’avia plus degun darrier.

Camina que Caminaras

Lo solitari venguet me trobar, au tremont
Quora la lassitge mi prefondet, leis cambas
Rotas , quant de temps me faudra caminar
Totjorn d’escampa, esmarrat dins mon
Devenir qu’es de trachir mai voli pas, voli
Pas jogar, voli pas trabalhar dins vostra
Usina. Lo mau sombre que trachi dins
Mon ventre es lo rebat de vostra esclavitud.

Camina que Caminaras

Long dau camin, ai vist dins la feruna
Lo liame que nos unisse, ai rescontrat
La maire embarassada d’una perla que
Trache dins son ventre, d’una perla que
Li fa mau.
Es lo mau que nos fa anar luenh sempre
Totjorn d’escampa, jamai alassat sempre
En devenir, farem d’una perla, mon ruscle per
La vida.