Tot tremolant, tot trebolant,
Èra vestit d’un lençòl blanc,
Tot èra clar per l’analisi :
Çò que cal per una …
Legir tot
Tot tremolant, tot trebolant,
Èra vestit d’un lençòl blanc,
Tot èra clar per l’analisi :
Çò que cal per una vision,
E semblança d’aparicion,
Èra una trèva, vos o disi !
Pasmens a son biais d’avançar,
A sa faiçon de balançar
Sas ancas plan arredondidas,
Aguèri la satisfaccion
Completa qu’aquesta vision
Del bèl femnum fasiá partida.
« Soi un
pichòt pocet perdut,
Me diguèt d’un ton esmogut,
Una anma en pena desvariada.
Ges de traça dels osselets,
Ges de traça de mos folets
Jalonant mon vial coma piadas. »
« Los trobadors mal
inspirats
Auràn pres, quin afrós chaplàs,
Mos bèls folets per d’esteletas.
E totes los chins de poder
Tanplan se regalèron de
Cada osset de mon esqueleta. »
« Quand Febús sortirà del
sòl
Se trufaràn de mon lençòl
Plen de petasses e, pecaire,
Dins aquel sègle cambiadís
Ont cadun de nautres se ritz,
Se va cridar a l’enganaire. »
E ieu que planhi tot piu-piu,
Pensatz s’aviái lo còr a viu
Vejent la trèva entrefegada.
Diguèri : « Donatz vòstre braç,
Que vos mene lèu en solaç
Cap al caire que vos recapta ».
E tot s’acabèt pas aicí,
Mercés al
vent que reversi-
-nèt lo lençòl de ma companha.
Emai mancavan d’òsses , rai,
Lo demai, plan luènh d’èstre laid,
Èra d’una beutat estranha.
Mon Cupidon aviá pas la
Bròda d’aquel temps per
tirar.
Desir en bolh dejós la tampa,
Convidèri sornudament
La bèla a venir un moment
Veire ma colleccion d’estampas.
Mas respondèt : « -Sètz al rebors,
Ai dos mil ans de mai que vos…
-Madama, rai de las annadas… »
M’emmeni la trèva sul còp,
Nosant son lençòl d’un estròp,
L’empòrti cap a mos penatas.
E ben, monsenhs, siaguem contents :
Qu’aquelas dònas d’autre
temps
Segur son de cambas-leugièras,
Arrotinadas en plaser
Mai que d’unas modèrnas e
Vòli pas publicar de tièras !
A l’alba m’an desrevelhat,
Mon aurelhièr an espelhat
Amb un grand
vam plen de promessas.
Mas luòga d’un escamandràs
Mon paire cridava en fotràs :
« Nom de Dieu vas mancar la messa ! »
