Fenit la maionesa entau borit
Fenit lo temps de la cueisha de guit
N’i a pas que mortadèla e salamí
N’i a pas que sopa magra e maishant vin
Mes tà la mo..., la mo..., la mo...
Tà
la moleta
Sonque dus ueus e un pipèr
Tenben la mai..., la mai..., la mai...
La mainadeta
A la padèra un huec d’in-hèrn
Fernand volè estar lo mei brancat
Crompè un dequerò
liofilisat
Dab ua vielha saucissa d’Estraborg
Pensè, per Diu, petar de mala mort
Qu’ensajè un d’aqueths « fast-food » hastiaus
On s’i claca autan viste com mau
Mostarda au mens que
n’avèn hicat pro
Ne trobè pas lo gost deu Canigó.
Un dia qu’avó un vente de paur
Quan sabó qu’avè lo colesteròu
Hartè pas que salada entà guarir
Que balhè lo son pòrc au medecin
De minjar « biò » que decidè lavetz
E har borir milhòc e ris complèt
Tota la nueit qu’èra enlusernat
Vedè passar rostits e tròç d’aucat
Qu’arribè çò qui devè arribar
Qu’es morí
d’un gran vueit a l’estomac
Qu’arpasta adara vèrmis e cussons
Qui cantan tots amassas la cançon
