Ò Magalí, ma tant amada
Mete la tèsta al fenestron !
Escota un pauc aquesta aubada
De tamborins e de violons.
Es plen d’estelas aperamont, l’aura es tombada,
Mai lis estelas palliràn quand te veiràn !
Pas mai que dòu murmur di brondas
De ton aubada ieu fau cas !
Mai ieu m’envau dins la mar blonda
Me faire anguièla de rocàs.
Ò Magalí
se tu te fas lo peis de l’onda,
Ieu lo pescaire me farai, te pescarai.
Ò! mai se tu te fas pescaire,
Ti vertolets quand gitaràs,
Ieu me farai l’aucèu volaire,
M’envolarai dins li
campàs.
Ò Magalí! se tu te fas l’aucèu de l’aire
Ieu lo caçaire me farai, te caçarai.
I perdigaus, i boscaridas
Se venes tu calar ti laç
Ieu me farai l’èrba florida,
E
m’escondrai dins li pradàs.
Ò Magalí! se tu te fas la margarida,
Ieu l’aiga linda me farai, t’arrosarai.
Se tu te fas l’aigueta linda
Ieu me farai lo nivolàs,
E ieu m’en anarai
ansinda
A l’America, perabàs !
Ò Magalí! se tu te’n vas alin is Indas,
L’aura de mar ieu me farai, te portarai.
Se tu te fas la marinada,
Ieu fugirai d’un autre las,
Ieu me
farai l’escandilhada
Dòu grand soleu que fond lo glas.
Ò Magalí! se tu te fas la solelhada,
Lo verd limbert ieu me farai, e te beurai.
Mai se la nèbla m’enmantèla,
Tu, per aquò, non
me tendràs
Ieu bèla ròsa vierginèla,
M’espandirai dins l’espinàs !
Ò Magalí! se tu te fas la ròsa bèla,
Lo parpalhon ieu me farai, te beisarai.
Vai calinhaire, corre corre
Jamais, jamais m’agantaràs.
Ieu de la rusca d’un grand rore
Me vestirai dins lo boscàs .
Ò Magalí! se tu te fas l’aubre di morre,
Ieu lo clòt d’eure me farai, t’embraçarai !
Se me
vòls prener a la brasseta,
Res qu’un vièlh chaine arraparàs
Ieu me farai blanca mongeta,
Dau monastièr dau grand Sant Blas !
Ara comence enfin de creire
Que non me parlzs en risent
Vaquí mon anelon de veire
Per sovenença, ò beu jovent.
Ò Magalí! me fas de ben, mai, tre te veire,
Ve lis estelas, ò Magalí, coma an palit.
Crompar lo libret amb tèxtes e particions
