O trapam en condensat
Dins nòstras amors d’un jorn
Jòia e tristum, tot censat,
De las que duran totjorn.
Aquí l’ sòrt de la marina
E de nòstras garlindons
Òm acòsta e, a la cardina !
Lo còrs
ambé los potons.
E rire, e sopa de mor,
E bonur repetaçat,
Dins nòstras amors d’un jorn
Tot i es en condensat.
Quand de còps nos sèm sul nas,
Suls tetons e suls ulhons,
Potonats, repotonats,
Cauds coma de castanhons !
Tot çò qu’òm fa dins un jorn
Per esperlongar lo temps,
Tres còps al mens dins un jorn,
Contents, pas contents, contents,
I
a dins la cambra un flairum
D’amor tendre e de carbon,
E de jòia e d’amarum,
Mas putanièr !, qu’aquò ’s bon.
Sèm pas aquí per charrar,
Mas pensam, a mièg-amor,
Pensam qu’es
un malparat
Que deman torne lo jorn.
Aquí l’ sòrt de la marina
E de nòstras garlindons,
Òm acòsta, mas òm devina
Lo prètz d’un plaser mostós.
Mai se nos sèm bolegats
Per
bon diu !, nicar lo temps
E lo claufir de pecats,
Es pas aquò e pasmens,
Jòia e tristum, tot censat,
De las que duran totjorn,
O trapam en condensat
Dins nòstras amors d’un
jorn.
