Pastre dei
mountagno,
La divinita
A pres pèr coumpagno
Vosto umanita ;
Soun dins la persouno
D’un petit garçoun
Que soun Paire douno
Pèr vosto rançoun.
Li a proun de gènt
Que van en roumavage ;
Li a proun de gènt
Que van en Betelèn.
Li vole ana,
Ai quàsi proun courage,
Li vole ana,
S’iéu pode camina.
La cambo me fai mau
Bouto sello,
Bouto sello,
La cambo me fai mau,
Bouto sello à moun chivau.
Toui lei bergié
Qu’èron sus la mountagno,
Toui lei bergié
An vist un messagié,
Que li a crida :
Metès-vous en campagno,
Que li a crida :
Lou Fiéu de Diéu es na !
La cambo me fai mau
Bouto sello,
Bouto sello,
La cambo me fai mau,
Bouto sello à moun chivau.
La cambo me fai mau
Bouto sello,
Bouto sello,
La cambo me fai mau,
Bouto sello à moun chivau.
La
troupo fidèlo
A pres grand plesi
D’ausi la nouvello
Que l’Ange li a dit ;
An peno de crèire
Qu’acò sié verai ;
Volon l’ana vèire
Aqui vounte jai.