Entre Vidourle e la Vaunage
Entre Lunèu e Cauvissoun
Sus uno auturo prouh sauvajo
I'a 'n vièi moulin a
l'abandoun
Longtèmps virant sis gràndis alo,
Qu'espaventavon lis aucèu,
Menè 'no roundo triounfalo
Escoubant la terro e lou cèu.
REFRIN
'Mé si molo au sòu, cuberto d'arounge
Soun
téule engruna, e tout d'abóusoun
Aquéu vièi moulin trisso que de sounge,
E lou moulinié n'en fai de cansoun.
La farandoulo sèmpre viroulo,
E soun refrin nous bouto en trin. (bis)
Li païsan de
l'encountrado,
Emé sis ase ié venien
Pourta si recordo daurado
Pèr faire farino e vesien
Lou moulinié, toujour en voio,
Que galoi, tenié pèd pertout ;
Dins aquéu moulin plen de joio,
Lou plus
chanut dóu terradou.
Refrin
Vaquí la tristo e soumbro istòri
D'un moulin e de soun destin.
Mai degun a garda memòri
Dóu moulinié mort de chagrin.
Pamens dison que sus l'auturo
Entre
Lunèu e Cauvissoun,
S'entend un fòu dins la sournuro
Canta de longo uno cansoun.
Refrin