Podetz me cantar que París
De mon païs es capitala,
Los dròlles que vivon aicí
Son pas nascuts per far la mala.
Podetz me dire e me far creire
Que nòstra lenga es del passat,
Servirà ben, la putassièra,
A far aimar la libertat !
La barrarem pas !
Jamai ! La barrarem pas !
Lo temps es vengut de cantar,
Lo temps es vengut de cridar :
« La barrarem pas ! »
Podetz far un autre Larzac,
L'armada es en tren de patir
E los motons d'Occitania
Sauràn ben vos en far surtir !
Podetz vendre lo Peiregòrd
A de las gents parlant ponchut,
Tornaràn montar dins lo nòrd
Tan viste que n'èran venguts !
Podetz nos dire e nos far creire
Que sèm màs bons per los trespàs,
La sardana mai la borrèia,
Un jorn saurem vos far dançar !
Podetz ben nos empreijonar
Se cresetz que la barrarem pas !
Mandatz nos d'autres crosats,
Veiretz ben çò que n'en farem !
