Los aubres m’an portat la votz
D’una preséncia mau segura
Que bota ma memòria en crotz
Quand la forèst se …

Legir tot

Los aubres m’an portat la votz
D’una preséncia mau segura
Que bota ma memòria en crotz
Quand la forèst se fai escura
Darrièr chada aubre auve parlar
D’una pita votz de mainatge
Om dirià qu’un òme sarrat
Se torna inventar son lengatge

Solet emb eu auve montar
Tornar la clamor assuausada
D’una vita que a’restat
Lo meschaent voler d’una fada
Lo vent passa dins los gitols
De còdra que lo chabròu coda
Au luènh me sembla auvir maitot
Lo resson teune d’una poda
L’òme a fait son fais de bòi
E se’n vai prestir la fornada
La femna l’espèra au bassuèlh
E sente lo fum d’una olada
Lo temps crese me fai lo tom
De me tustar la rampelada
De la saba de chada jorn
Dins ma memoria fatigada

Mas, tot d’un còp io n’auve pus
La granda chançon desliurada
Dins la forèst i a pus degun
De tota vita s’es voidada
Mas tendre lo punh e rèivar
Ne sauva pas la jarricacla
Auve lo bulldozer ’ribar
Dins la forèst deseperada.