Que’m perdonaratz mon istuèra ;
Totun, que’us aimavi, los gats.
Soi pecador, qu’èi hèit la guèrra
A un lèd ueu, …

Legir tot

Que’m perdonaratz mon istuèra ;
Totun, que’us aimavi, los gats.
Soi pecador, qu’èi hèit la guèrra
A un lèd ueu, un gran gatàs.

Mau, mau, mau, que va mau,
Mau, mau, mau, lo gat qu’a mau
Mau, mau, mau, que va mau,
Lo noste gat s’a pres un còp de pau.

Vam, e’u vedetz sus la frinèsta,
Esparnicant lo ridèu blanc !
B’ei mauhasèc aqueth aujami !
Que sembla un hilhòt de Satan.

Sus lo solèr la soritç dança ;
Qu’ei blanc d’esglaç, lo còr malaut,
Plan esconut devath l’apriga ;
L’avem guastat, lo noste gat.

Que ns’a panat ua poralha,
Arroganhat un tròç d’esquiau,
Tè l’i vau har passar l’enveja !
Que va volar dinc au casau !

Qu’èi la malicia qui pechica,
Que’u vedi dens lo men saunei,
Be’m hidi jo quan poderèi
Dab los sons budèths har musica !

Entà acabar mon istuèra,
Sapiatz, qu’èi aimat lo men gat.
Lo men vesin, qui a hèit la guèrra
Que’u s’a pelat, que’u s’a clacat.