Los enfants de
lisardon se ne van per las batalhas.
A las batalhas del rei, los qu’i van non tornan gaire.
Lo bel Joan se n’es tornat, non pas Joan-Frances encara.
Sa maire lo vei venir per un prat que
verdejava.
Coneguèt a son agach que son enfant era triste.
"Ò ! filhet lo meu filhet ! qu’una color an tas fardas ?
- Entre ieu e mon chaval que portam vint è nau
plagas.
Ieu que n’en pòrti las nau, mon chaval totas las autras.
Aprestatz me un bon lèit, ieu i demorarai gaire.
Serai mòrt a mieja nuèit, mon chaval a punta d’alba.
Enteratz me al sarat,
mon chaval a la campanha.
A ieu cargatz me de flors, al chaval totas las armas."
Diràn los que passaràn : "De que son
aquelas armas ?
De l’enfant de lisardon que fuguèt a las
batalhas.
