Ara que sus mon front i a un blanc cabucèl,
Per set d’ensenhaments, sovent un jovencèl
Me ven trobar per …

Legir tot

Ara que sus mon front i a un blanc cabucèl,
Per set d’ensenhaments, sovent un jovencèl
Me ven trobar per saupre a mon pensament
Quina dralha seguir, li disi francament :

Refranh
Cròça en l’aire o floreta al fusilh
Decidís, sabi qu’es pas facil.
E causís en destriant çò-tieu
Entre « amen » o « mèrda a Dieu ».

Mas lo pichòt respond amb un bèl cacalàs
Que se pòt pas dançar d’un pas abans-atràs.
A-n-aquel temps execran lo biais dels normands
Pasmens lo pus onèste, emai siá francimand.

Refranh

Facil de convertir los joves esperits :
« Enebit d’enebir » de pertot espelís.
Tanben conselhariái, en savi destacat :
Mèfi de conselhar quand aprèp es pagat.

Refranh

Esquèrra, drecha, centre…dins aquela palús
Sabi pas ont deuràs anar quèrre ta lutz.
Ieu lo fial d’Ariana me’n servissi pas
Que per copar lo burre, val pas un compàs.

Refranh

Quand cada reieton se fa republican,
Qu’un quite flic s’abilha coma un oligan,
Quand òm parla de patz lo cuol sus un canon,
Benastruc lo que s’i pòt retrobar, ieu non.

Refranh

Solide la vertat càmbia cada sason,
Seguissèm son drapèl, segurs d’aver rason.
Mas entre temps trantalha, tòca l’autre bòrd,
Foguèrem colhonats : arribam, avèm tòrt.

Refranh

Dins l’aiga linda dau barratge
Un òme ven de se nejar
Quala serena quau miratge
An ben pogut lo sonar …

Legir tot

Dins l’aiga linda dau barratge
Un òme ven de se nejar
Quala serena quau miratge
An ben pogut lo sonar
Los obrièrs de la centrala
An pas pogut dire son nom
Pas question de levar la pala
Per tirar son còrs dau fond
Degun n’es d’acòrd sus son atge
Disen pasmens qu’èra nascut
Dins un ostau de’queu vilatge
Dins l’aiga disparegut

Mas vos demande qui pòt creire
Qu’un òme pòt s’anar nejar
Dins l’esper fòu de tornar veire
Un brijon de son passat ?

Dins l’aiga negra dau barratge
L’ingenhor ven de se nejar
Disen qu’auvià dins lo vilatge
De la campanas sonar
Auviá lor tindar lo persegre
La nuèit lo traire de son som
Disiá daus còps qu’un òme negre
Sonava lo planh au fond
Coma’viá permés la naissença
D’una centrala d’avenir
Chacun dit se reconeissença
Per sa rigor d’esperit

Mas vos demande qui pòt creire
Qu’un òme pòt s’anar nejar
Cresent tornar auvir e veire
Las tornas de son passat ?

Abans de bramar,
De faire ausir ma
Trobada,
Ma lenga, òc-ben,
Èra adejà ben
Cargada.
Ma familha aurà
Tròp quichat …

Legir tot

Abans de bramar,
De faire ausir ma
Trobada,
Ma lenga, òc-ben,
Èra adejà ben
Cargada.
Ma familha aurà
Tròp quichat sus la
Guindola :
Ai tetat, normal,
A una semal
Comola.

Nasquèri garçon
Al pè d’una soca bèla,
Non dins un caulet,
Exemple solet
Sus tèrra.
La sang dins mon còr
Es una licòr
Plan sana.
Ve la regolar:
De gavèls es la
Tisana.

Aval dins Infèrn
A cèrtas sofèrt
Tantala,
Quand l’aiga asaguèt pas sas doás amidalas.
Se d’aiga as set,
Per tu dapasset
Sofrissi.
Mas s’es, malurós,
De vin, quin afrós
Suplici.

Mas se i a pas res
Al camp quand faretz
La sèga,
Al mens vòli que
Vos sòbre qualque
Persèga,
Un persèc semblant
Un barral de grand
Paratge,
Que de las tardors
Recapta lo doç
Beuratge.

Mas plòu pas jamai
De vin ni pas mai
De raca.
Que donen de blanc
Molserai subran
Las vacas.
Qu’en flumes de roge muden Garona e Sena ;
Lo mond i acabaràn de negar
Lor pena.

Soi nascut al país del cèrç e del marin,
Al país ont jamai l’aiga a valgut lo vin,
Aviái pas …

Legir tot

Soi nascut al país del cèrç e del marin,
Al país ont jamai l’aiga a valgut lo vin,
Aviái pas fait quinze ans, mon paire me diguèt :
"As ton certificat, errèsta-te sioplèt !

Siás trèop intelligent per faire un deputat
E siás tròp degordit per faire un avocat.
Pren aqueles cisèls, vai podar la Garriga.
Se fa pas de rasims, te farà pas de figas."

E me vaquí partit sens véser ni sentir
Tot çò que m’attendiá pel travèrs del camin.
Car dins aquel mestièr de puta, de conassa,
I a totjorn, macarèl !, quicòm que te tracaça.

Lo mes d’abril a pas tanlèu mostrat lo morre
Que Marquet e Jorguet te rostisson los borres.
Mas ne demòra ben qualques uns, d’abitud(a),
Just(a) per engraissar la canilha borruda.

Quand tornarà possar, que n’i aja pauc o pro,
Garda a l’oïdon e garda al mildió.
Per sauvar qualques fuèlhas qu’an plan marrida mina,
Te caldrà ben cargar l’aparelh sus l’esquina.

Masticar coma un con a te’n balhar la canha
Totes los camparòls, totas las telaranhas,
Del matin fins al ser, que sia(gue) dur o mòl,
Totes los cagarauls, totes los parpalhòls.

Quand tos quatre rasims seràn repetilhats,
Que t’arribe una grètla e gar’-t’aquí rasclat.
Que digas o que fagas, i a totjorn un sinistre :
L’aiga lo fred lo fuòc, lo vent o lo ministre.

Car dins aquel mestièr de puta, de misèria
I a que l’argent, bordèl !, que te fa pas la guèrra.
Tanben n’i a que m’an dit, sabi pas s’o repeti,
Lor tardar d’èsser vièlhs per tocar la retreta.

Quan plaser, cada mes, lo jorn que te la pòrta
D’esperar lo factor sus lo pas de la pòrta ;
D’esperar lo matin, sens montar lo revelh,
Lo besonh de cagar que te sortís del lèit ;

D’esperar jos un arbre, las jornadas entièras,
Per afintar un tap nadar sus la ribièra ;
De gardar per las bòlas, o per la bicicleta
Tota la volontat, tot lo sang del papeta.

A que serem urós a seissanta cinc ans !
Nos anam regalar, se sèm pas mòrts abans !
Putanièr de país qu’abitariam aicí
S’èra pas lo solelh e s’èra pas lo vin.

1- Figuratz vos qu’aièr matin
Siáu partit gai a fons de trin
‘Mé ma mòtò
Faire un lotò
Au grand …

Legir tot

1- Figuratz vos qu’aièr matin
Siáu partit gai a fons de trin
‘Mé ma mòtò
Faire un lotò
Au grand bistròt.
Au bot d’un moment siáu tombat
Sus un panèu monte an marcat :
« Faire atencion,
Viro-colhon
En costrucion. »
Autant lèu, ai freinat, freinat :
Fan de petard,
Èra un pauc tard
Per s’arrestar.
Alòr me siáu fach entreinat
Per de colhons
Que virolhon-
Nejavan en rond.

2- Aquí i avié un policier,
Una ambulança e un glacier
E puei encar’
Un gorbiard
Qu’èra en retard.
Ieu per me garar dau mitan
Ai lèu botar mon clinhotant.
Tot estransit
Voliáu sortir
Lèu-lèu d’aquí.
Mai lo policier me diguèt :
« Vos fau virar
Tant qu’aurètz pas
Prioritat. »
Lo glacier ié rebequèt qu’e-
Riam condanats
A virar a
Perpetuitat ! »

R- E viran, viran lei colhons
E puei, tant que viran, viran, viran, fan de torns.
E viran, viran lei colhons
E puei, tant que viran, tant que viran, fan de torns.

3- Lo canhard a tant tabasat
Que puei la glaça a desglaçat
E s’es escam-
Pada en pissant
Sus lo quitran.
L’ambulancier qu’èra preissat
Que carrejava un gròs bleissat
A resquilhat,
Escobilhat,
E s’es garçat
Dedins un sa-
Pin matrassat
Qu’a cabussat
Sus lo bleissat,
Escagassat
Qu’a trepassat.
E cargueriam lo malurós,
Leis uelhs agards
Sus lo brancard
Dau gorbilhard.
Puei seguigueriam respetós
La procession
En plorant co-
Ma de colhons.

4- A fòrça de virar-virar
Podiáu quasí plus respirar.
Tot estubat
Ai titubat
E siáu tombat.
L’ambulança a ziga-zagat,
S’es arrestada e m’an cargat.
A mitat mòrt
D’un mau de còr,
Coquin de sòrt.
Lo cròca-mòrt m’a dich contènt :
« Se vas pas ben,
Li fai pas ren :
T’ajudarem ! »
Mon sang a virat tot d’un temps.
Ai lèu bombit
E puei ai dich :
« Non, non mercí ! »

R- E puei i ai dich : « Non, non mercí. »
E puei « Non, non mercí, non, non mercí, es pas mon torn ! »
E puei i ai dich : « Non, non mercí. »
E puei « Non, non mercí, non, non mercí, es pas mon torn ! »

5- Mai sabe plus tròp meis amics,
Come ai fach per me ne’n sortir.
Siáu estupit,
Tot espotit,
Mai siáu aquí.
Lei vira-viras es ben finit
Passarai per lei raccorcis.
A l’avenir
Es ben finit,
Finit, finit !

Cap amont cap amont, amont naut, vira lo vira-l’ast, amont naut,
de solelh en solelh, l’estelum tot per brasa.
Cap …

Legir tot

Cap amont cap amont, amont naut, vira lo vira-l’ast, amont naut,
de solelh en solelh, l’estelum tot per brasa.
Cap amont cap amont, amont naut, vira lo vira-l’ast, amont naut,
lo Camin-de-Sant-Jaume, l’espandi tot embauma

de son perfum de fèsta, son odor de frigola,
de costèla rostida, de graissa rabinada,
de son odor d’alhet e de pan dins lo fornet e d’olius argentats.

Cap amont cap amont, amont naut…

a l’ora aperetiva de granda vesinada,
que torna fa lo monde a bèlas anisadas,
la raja dal solelh, que li fan grasilhar d’anhèl.
Son los òmes que mestrejan lo fuòc.

cap amont cap amont, amont naut…

de cant de taulejada jol tropelàs d’estelas,
l’amoreta punteja e lo piston flaireja,
nolença de susor e de vin roge e de nèit
e de rire de bal.

cap amont cap amont, amont naut…

Cap virolet es un pauvre òme
Quand a dinat n’a paï sopat
Cap virolet es un pauvre òme
Quand a …

Legir tot

Cap virolet es un pauvre òme
Quand a dinat n’a paï sopat
Cap virolet es un pauvre òme
Quand a sopat n’a paï dinat
Cap virolet, Cap virolet
Cap vira, vira, virolet

Vira tetut capel e palha
Vira tetut capel e fe
Vira tetut capel e palha
Vira tétut capel e fe
Cap virolet, Cap virolet
Cap vira, vira, virolet

Vou contar para voce
Essa loâ de chegada
Canto por essa cidade
Canto para rapaziada
Nosso frevo é sincero
Vem …

Legir tot

Vou contar para voce
Essa loâ de chegada
Canto por essa cidade
Canto para rapaziada
Nosso frevo é sincero
Vem la da zona da mata
Nosso frevo é sincero
Vem la da zona da mata

Nice é uma cidade
Que tem vale e montanha
Tem a força do seu povo
Que tem coragem tamanha
Tradiçao e pescador
E renovaçao na França
Tradiçao e pescador
E renovaçao na França

Ahura arriba pernambuc
E lo Silveriò saluden
Benvengut mieu amic
De travès mar de travès temps
Pernambuc ti saludi
Benvengut e merci
Laudi aqui de la mieu boca
Lo moment qu’aqui viven
Lo nuostre cant fidel es,
Dai riba de montanha ven.

Pernambuc es un luec
De curtura e resistença
Don la tradicion dai gent
Nem puorta fuorça esperança
De Nissa mediteran,
A Nòrtista Pernambucan.

Lola es un signe un dessenh una luna
Ombra de ton èime sus la plana ont dançam.
Lo solelh jeta …

Legir tot

Lola es un signe un dessenh una luna
Ombra de ton èime sus la plana ont dançam.
Lo solelh jeta sus nòstre pas de jòia
A l'asard ton rire ont anirem.
Un jòc d'enfant mespresa la mòrt
Sòm sòmi nena cantarem mai fòrt.

Revirada :

Lola c'est un signe, un dessin una lune
Ombre de ton âme sur la plaine où nous dansons
Le soleil jette sur notre pas de joie
Au hasard ton rire vers où nous partirons
Un jeu d'enfant, ça méprise la mort
Rêve je rêve petite, nous chanterons plus fort.

Tres dias a qu’èi desbarcat
Tan lèsta coma un sauta-prat
Mès uei ne cau pas hèr lo con
Que soi …

Legir tot

Tres dias a qu’èi desbarcat
Tan lèsta coma un sauta-prat
Mès uei ne cau pas hèr lo con
Que soi perdut en - Loron !
-
Que i a tot tà ester plan
Vacas, aulhas e dilhèu un can
Mès n’èi pas nada solucion
Que soi perdut en Loron !

Lo lo lo lo lo / lo lo lo lo / lo lo lo lo / Loron !

Silvan perqué e m’as deishat
Tot sol aci au miei d’un prat
La mès tarrible de las sanccions
Que soi perdut en Loron !
-
Un vielh m’espia a la sarralha
Vol pas obrir a la racalha
E jo qui voi parlar Gascon
Que soi perdut en Loron

Lo lo lo lo lo / lo lo lo lo / lo lo lo lo / Loron !

Totun plan lèu que tornarèi
Aquera vath qu’ei un saunèi
E n’ei pas ua punicion
D’ester perdut en Loron…

Lo lo lo lo lo / lo lo lo lo / lo lo lo lo / Loron !

Qu’ei la fin de setmana, los amics van torna,
Retroba tots amassa, lo plaser de cantar.
L’acordeon hè dançar la …

Legir tot

Qu’ei la fin de setmana, los amics van torna,
Retroba tots amassa, lo plaser de cantar.
L’acordeon hè dançar la gauyor
Dab un veire de Juranson, la, la,la
N’i a pas arren a diser, que cau sonqu’escotar,
E los maus de tot dia, que son drin desbrombats,
Quan, tot d’un còp, l’un se hique a contar
Ua istuèra, que s’esclacan, la, la, la
Que s’i parla de caça, e de la " cou d’eth gat ",
Lo sanglar deu dissabet, vint còps torne passar,
Mès a saber qui l’a deishat partir,
Que vederam doman matin ! la, la, la
En lo " haut deu vilatge ", que son tots arribats;
Despuish quauques anadas, qu’ei tostem l’amistat.
E bathlèu qu’enteneram sus l’empon
Los repics de Lous de l’Ouzoum, la, la, la.

Es coma un fait-exprès - que lo diable m’empòrte ! -
Ara que nòstre amor a pres un còp de …

Legir tot

Es coma un fait-exprès - que lo diable m’empòrte ! -
Ara que nòstre amor a pres un còp de vièlh,
Tot lo long de l’estiu, aquí, davant la pòrta,
Dos joves amoros’s se son fait lo bèl-bèl.
Passavan tot lor temps a se chucar lo morre,
Se gaitar dins los uèlhs, se lepar, se paupar,
De se quitar lo ser n’èra pas jamai l’ora,
Ne perdián la talent, lo sòm e lo pissar.

Se los jovs de uèi, aquò se pòt plan dire,
Plan sovent dins l’amor pensan qu’a s’amusar,
Eles dos al segur o fasián pas per rire
E se bornavan pas a se potonejar.
Al fons d’un recanton, temps en temps, s’amagavan
O, lo pel dins lo vent, braç dejós, braç dessús,
Marchavan al mitan dels cons que los badavan,
Agachavan lo cèl e vesián pas degus.

Agachavanlo cèl, lo cap dins los nuatges,
Èran dins un país ont es totjorn l’estiu,
Sus qualque ròc ponchut, al bòrd de qualque plaja,
Respiravan la mar e cresián al Bon Dieu.
D’aire pur e d’amor la peitrina conflada,
Sus lo pic de miegjorn per se rodtir la pèl,
La pèl que sentissiá la sal, la marinada,
S’espatarravan a la raja del solelh.

Aurián fait lo bonur de mai d’un fotograf(a)
De tant qu’èran sarrats jos la gròssa calor,
E ieu, paure gelós, me fasiá tifa-tafa
D’i getar d’aiga freda en t’i cridant : "Aló !"
Es que lo meu amor es pas darrièr la pòrta,
A fòrça de marchar, en camin, l’ai perdut,
Mai qu’en los regardant s’aimar d’aquela sòrta,
Soi a me demandar se l’ai plan conegut.

Pasmens mon còr agrit a pas pres una rida
E pòt pas s’empachar de lor donar rason :
La vida sens l’amor ne val pas la corrida,
N’i a que creson que si, ieu vos disi que non.
Tanben me cal planhir s’ai la mina borruda,
Lo morre retorcit, l’aire revolumat,
Lor amor es tot nòu, ai lo meu que s’atuda
Un pauquet cada jorn que n’es una pietat.

E los vaquí partits la setmana passada,
Ne parlam qualques còps totes dos dins lo lèit
Gaireben sentiriam coma una refalsada,
Puèi nos viram lo cuol, bonser e bona nuèit !
Es coma un fait-exprès - que lo diable m’empòrte ! -
Ara que nòstre amor a pres un còp de vièlh,
Tot lo long de l’estiu, aquí, davant la pòrta,
Dos joves amoros’s se son fait lo bèl-bèl.

N'i en a pas un per cent e pertant quò exista
Mai que mai Espanhòls, anatz saber perque
Cal creire …

Legir tot

N'i en a pas un per cent e pertant quò exista
Mai que mai Espanhòls, anatz saber perque
Cal creire qu'en Espanha i a degun per comprene
Los anarquistas

Se son tots amassats
De bormals en pavats
An talament bramat
Que pòdon tornar far
An to còr en davant
E lors raives al mitan
E tlarma rosicada
De putas de pensadas

N'i en a pas un per cent e pertant quò exista
Filhs de res plan sovent o ben filhs de tan pauc
Que jamài los vesèm que quand n'en avèm paur
Los anarquistas

Cent dètz còps son crebats
Perque e perque far ?
Embe 1'amor al punh
Sus la taula o degun
Embe l'aire testut
Per lo sang espandut
An talament udlat
Que pòdon tornar far

N'i en a pas un per cent e pertant quò exista
Si al començament bòtan lor pè al cuol
Quò's per se remembrar que ne'n an lor sadol
Los anarquistas

An lo drapeu negrós
En dòl d'avenidor
E la melancolía
Per trainar dins la vida
Deus cotels per talhar
Lo pan de 1'amistat
E deus fusilhs rolhats
Per ne pas oblidar

Que son pas un per cent e que pr'aquò existan
E que se pòrtan ben fiers e dreits braç e braç
Joiós e quò's per quò que son totjorn quilhats
Los anarquistas

Ei bevut un còp
A sus blancs jupons
Culhit a son còr
La verta sason
Ei trencat las hlors
Dab …

Legir tot

Ei bevut un còp
A sus blancs jupons
Culhit a son còr
La verta sason
Ei trencat las hlors
Dab los hrescs botons
L’ivèrn mornaròs
Dèishat ma maison

Ei trampat ma boca
Hens l’aiga de colets
Filat ua vita
Com un missant drollet
La vita jòiosa
Hens u ailla luènha
La vita gaujòsa
Passat la montanhas

Pendent dètz sasons
Ei corrut lo monde
Hasent ma maison
Hens lo còr de blondas
De mant a mant païs
Lo vin èi tastat
A mants e mants amics
Ma man èi prestat

Mès lo vent leuger
Hens sos blancs jupons
Com drapèu levat
Dreit a l’orizont
Ben lèu m’a tornat
A mei de rason
Me soi hèit guidar
Dinc a ma maison

Per lo vent leuger
Hens sos blancs jupons

Qu’eus vedèn arribar, dab de vièlhas carretas,
Quauques chivaus magràs, un teit descatabat,
Tot un ahoalh de chins, gojats e …

Legir tot

Qu’eus vedèn arribar, dab de vièlhas carretas,
Quauques chivaus magràs, un teit descatabat,
Tot un ahoalh de chins, gojats e gojatetas,
Caps morets que los ploi solets avèn lavat.

Los òmis, mostachuts, la tinhassa provuda,
Qu’avèn l’uelh dur d’aver trobat trop de refus ;
Las hemnas vielhas lèu de tròp longa corruda,
L’uelh resignat au hat qui’us avè lo dessús.

« Los bohèmis ! » Que cau har rentrar la poralha.
« Avizats-v’aus casaus ! » Qu’èra per aqueth mot,
Tanlèu que pareishèn qui’us arcuelhèn pertot ;
Au mei lèu que calè tirà’us se de la halha.

Que’us balhavan tot-un, quauque punh de haría,
Drin de hampa o de lard, un braçat d’arredalh,
E las mairs que vienèn, dab los dròlles suu malh,
demandà’n « per l’amor de Jèsus e Maria ».

Quan la nueit e cadèva, un gran huec batalhèr,
Qu’esclairava autorn d’eth la gent misteriosa,
Hilha deu vent, deus plois e qui lavetz, sabè
Ligà’s estretament dens la nueit amistosa.

L’endematin, sovent, quan pareishè lo só,
Que s’èran envolats longtemps-a sus la via ;
Mès quan òm e volè plan comptar çò de son,
Qu’u mancava au porèr, bèth còp, quauqua garia.

Los carbonièrs de La Sala
Occitans sens o saber,
Cantan l’Interacionala,
La cançon del desespèr.

Del punh sarrat que se …

Legir tot

Los carbonièrs de La Sala
Occitans sens o saber,
Cantan l’Interacionala,
La cançon del desespèr.

Del punh sarrat que se lèva
Saludèm l’acordeon
Qual compren la nòstra grèva?
Jaurés es al Panteon.

Luchas glandas d’un còp éra:
La polícia dins Aubin,
Per saquejar la misèria
Quand trigocèrem Watrin.

La plegarem pas l’esquina.
Ajudatz nos, païsans.
Volèm gardar nòstra mina,
Lo pan de nòstres enfants.

Cantem l’Internacionala
La cançon de nòstre espèr.
Los carbonièrs de La Sala
Nos an mostrat lo dever.
(Autre vesion : Occitans, nòstre dever ?)

Los carbonièrs de la Sala,
occitans sens o saber,
cantan la Internacionala,
la cançon del desespèr;
cantan la Internacionala,
la …

Legir tot

Los carbonièrs de la Sala,
occitans sens o saber,
cantan la Internacionala,
la cançon del desespèr;
cantan la Internacionala,
la cançon del desespèr.

Del punh sarrat que se leva,
saludam l’acordeon.
Qual compren la nostra grèva?
Jaurés es al Panteon.

Luchas grandas, d’un còp èra
la polícia dins Aubin
per saquejar la misèria
quand trigossèrem Watrin;
per saquejar la misèria
quand trigossèrem Watrin.

La plegarem pas l’esquina:
ajudatz-nos, païsans!
Volèm gardar nòstra mina,
lo pan de nòstres enfants.

Cantem l’Internacionala,
la cançon de nòstre espèr;
los carbonièrs de la Sala
nos an mostrat lo dever;
los carbonièrs de la Sala
nos an mostrat lo dever.

Cantem l’Internacionala,
la cançon de nòstre espèr;
los carbonièrs de la Sala
nos an mostrat lo dever;
los carbonièrs de la Sala
nos an mostrat lo dever.

Lo que monta a Pèirapertusa
Susa , susa
Aquel que monta a Puèglaurens
Susa pas mens

Aquel que monta a …

Legir tot

Lo que monta a Pèirapertusa
Susa , susa
Aquel que monta a Puèglaurens
Susa pas mens

Aquel que monta a Montsegur
Bufa segur
E lo que monta a Queribus
Ne pòt pas pus

Es pr'aquò que se ditz
Dins lo nòstre pais

Mai ambe de bonas cambas
E los solhièrs que cal
Los castèls catars
Se conquistan pas atal
Coma nos ditz l'Istòria
Mai d'un s' i copèt lo nas
S'as pas lo pompilh occitan,
I arribaràs pas

Se fas los quatre de Lastors
Trapas de colors
Se montas a Saissac, manhac
Caldra de nhac

Aquel que monta a Aguilar
S'en torna tròp tard
Per faire Tèrmes o Durfòrt
Cal esser fòrt

Es pr'aquò que se ditz
Dins lo nòstre pais

Mai ambe de bonas cambas
E los solhièrs que cal
Los castèls catars
Se conquistan pas atal
Coma nos ditz l'Istòria
Mai d'un s' i copèt lo nas
S'as pas lo pompilh occitan,
I arribaràs pas

Lo que monta a Peirapertusa
Susa , susa
Aquel que monta a Puèglaurens
Susa pas mens

Aquel que monta a Montsegur
Bufa segur
E lo que monta a Queribus
Ne pòt pas pus

Es pr'aquò que se ditz
Dins lo nòstre pais

Mai ambe de bonas cambas
E los solhièrs que cal
Los castèls catars
Se conquistan pas atal
Coma nos ditz l'Istòria
Mai d'un s' i copèt lo nas
S'as pas lo pompilh occitan,
I arribaràs pas

Mai ambe de bonas cambas
E los solhièrs que cal
Los castèls catars
Se conquistan pas atal
Coma nos ditz l'Istòria
Mai d'un s' i copèt lo nas
S'as pas lo pompilh occitan,

I arribaràs pas

Traduction
LES CHÂTEAUX CATHARES

Celui qui monte à Peyrepertuse
Sue, sue
Celui qui monte à Puylaurens
Ne sue pas moins

Celui qui monte à Montségur
Souffle c'est sûr
Celui qui monte à Quéribus
N'en peut plus

C'est pour ça que l'on dit
Dans notre pays

Même avec de bonnes jambes
Et les souliers qu'il faut
Les châteaux cathares
Ne se conquièrent pas comme ça
Comme nous dit l'Histoire
Plus d'un s'y cassa le nez
Si t'as pas le mollet occitan
T'y arriveras pas

Si tu fais les quatre de Lastours
Tu prends des couleurs
Si tu montes à Saissac, mignon
Il te faudra du « gnac »

Celui qui monta à Aguilar
Revient trop tard
Pour faire Termes et Durfort
Faut être fort

C'est pour ça que l'on dit
Dans notre pays

Même avec de bonnes jambes
Et les souliers qu'il faut
Les châteaux cathares
Ne se conquièrent pas comme ça
Comme nous dit l'Histoire
Plus d'un s'y cassa le nez
Si t'as pas le mollet occitan
T'y arriveras pas

Celui qui monte à Peyrepertuse
Sue, sue
Celui qui monte à Puylaurens
Ne sue pas moins

Celui qui monte à Montségur
Souffle c'est sûr
Celui qui monte à Quéribus
N'en peut plus

C'est pour ça que l'on dit
Dans notre pays

Même avec de bonnes jambes
Et les souliers qu'il faut
Les châteaux cathares
Ne se conquièrent pas comme ça
Comme nous dit l'Histoire
Plus d'un s'y cassa le nez
Si t'as pas le mollet occitan
T'y arriveras pas

Même avec de bonnes jambes
Et les souliers qu'il faut
Les châteaux cathares
Ne se conquièrent pas comme ça
Comme nous dit l'Histoire
Plus d'un s'y cassa le nez
Si t'as pas le mollet occitan
T'y arriveras pas

Los caulets qu’an la torrada
Pel sòl se daissan anar
Pel sòl se daissan anar
Aital fan las joenas fllhas …

Legir tot

Los caulets qu’an la torrada
Pel sòl se daissan anar
Pel sòl se daissan anar
Aital fan las joenas fllhas
Quand passan de maridar
Oi !A!

Dos aucèls sus una espiga
Non se pòdon sostenir
Dos gojats, amb una fllha,
Non se pòdon divertir.

Fan los boisses mala cara
Quand se perdon las rasics
Aital fan las joenas femnas
Quand se perdon lor marit.

E lo dia que me maridi,
Non farà frais ni calor.
Poiràn dire: non del diable
Qu’an atrapat la sason

Gents del pais d’Occitania
Vos vau cantar una cançon
Serà un conte d’un còp èra
Una funèbra orason.

Jos lo …

Legir tot

Gents del pais d’Occitania
Vos vau cantar una cançon
Serà un conte d’un còp èra
Una funèbra orason.

Jos lo solelh i aviá un pòble
Ni mai ni mens grand que nosaus
Amb una sola diférencia :
Era mèstre del seu ostal.

Vaquí qu’un jorn de Tramontana
Arribèt lo pòble corbàs
Diguèt « Demorarem pas gaire
Venèm son que vos ajudar ».

Demorèron mai de sèt sègles
Chapèron tot, vinhas e blats,
Bòsques e camps, òmes e femnas,
Ges de pais mai ajudat.

Òme d’òc, escota mon fraire,
Se dins ton òrt i a un corbàs
Rapèla-te d’aquela istòria :
Pren un fusilh, lo manques pas !

Dus cocuths que ns’em trobats
Per aquesta velhada.
Mei e seram si a Diu platz
Si açò dura guaire.
Sauta, …

Legir tot

Dus cocuths que ns’em trobats
Per aquesta velhada.
Mei e seram si a Diu platz
Si açò dura guaire.
Sauta, cocuth, sauta,
De l’un cocuth a l’aute
Tu, cocuth darrèr vienut,
Ve’n te cuélher, ve’n te cuélher
Tu, cocuth darrèr vienut,
Ve’n te cuélher un aute cocuth.

Adishatz donc lo gran cocuth,
A la bona òra qu’etz vienut,
Vente curat e nàs agut.
Tira compair tira,
Lo gan cornard qu’arriba.
Qu’avem tirat e arretirat,
Lo gran cornard qu’ei arribat.

Siam en patz e nos cal faire guèrra
Anam partir a mièja-nuèit
Totara darrièr la barrièra
Nos traparem a detz …

Legir tot

Siam en patz e nos cal faire guèrra
Anam partir a mièja-nuèit
Totara darrièr la barrièra
Nos traparem a detz o ueit...

Sabèm plan que sus d’autras rotas
Marchan los del Menerbés
Carcassés e Corbièras totas :
Siam los Commandos de la nuèit.

Ara que la lei nos escana
Defendèm nòstres efants
Cramaran sus la nacionala
Los camions dels traficants.

Sabèm plan que sus d’autras rotas...

Avèm pas agut paur del tiigre
L’annada del 1907
Nos fotèm coma d’una figa
De las menaças de Ponia...

Sabèm plan que sus d’autras rotas...

Lengadoc, se los que trabalhan
Un jorn se prenon per la man
De segur que dins la borrasca
Quicòm de tot nòu lusira...

Sabèm plan que sus d’autras rotas...
Marchan los del Menerbés...

Siam en patz e nos cal faire guèrra;
anam partir a mieja-nuèit.
Totara, darrièr la barrièra,
nos traparem a detz …

Legir tot

Siam en patz e nos cal faire guèrra;
anam partir a mieja-nuèit.
Totara, darrièr la barrièra,
nos traparem a detz o ueit.

Sabèm plan que sus d’autras rotas
marchan los del Minerbés,
Carcassés e Corbièras tota:
siam los commandos de la nuèit.

Ara que la lei nos escana,
defendèm nostres enfants.
Cramaran sus la nacionala
los camions dels traficants.

Avèm pas agut paur del Tigre
l’annada del 1907;
nos fotèm coma d’una figa
de las menaças de Poniac.

Lengadòc, se los que trabalhan
un jorn se prenon per la man,
de segur que, dins la borrasca,
quicom de tot nou lusirà.

En atendent, sus d’autras rotas,
marchan los del Minerbés,
Carcassés e Corbièras tota:
siam los commandos de la nuèit.
Carcassés e Corbièras tota:
siam los commandos de la nuèit.

La-baish dens l’arribèra
I a un prat a dalhar.
I a un prat a dalhar, la dondèna

Qu’i son tres …

Legir tot

La-baish dens l’arribèra
I a un prat a dalhar.
I a un prat a dalhar, la dondèna

Qu’i son tres joens dalhaires
Que l’an pres a dalhar.

Qu’i son tres joenas filhas
Que l’an pres a hiejar.

La plus joena de totas
Va cercar lo disnar.

Se n’èra pas anada
Que la vedon tornar.

Ça-vietz, ça-vietz, dalhaires !
Ça-vietz, entà disnar !

Lo plus joen deus dalhaires
N’i volo pas anar.

E qu’avetz donc, dalhaires ?
Non voletz pas disnar ?

Lo vòste amor, la bèla,
M’empecha de minjar !

Son tres dalhaires
Qu'an lo prat a dalhar
La donde, la dondena

Son tres jovas fenairas
Que s'en van lo …

Legir tot

Son tres dalhaires
Qu'an lo prat a dalhar
La donde, la dondena

Son tres jovas fenairas
Que s'en van lo fenar

La pus jova de totas
S'en va querre lo dinar

Arribet a la costa
La posquet pas montar

Lo pus jove de totes
S'en anet l'ajudar

Quant arriva a la prada
Li volguet pas manjar

E de qu'avetz dalhaire
Que voletz pas dinar

Es vostre amor la bela
Que m'empacha de manjar

Se mon cur vos agrada
Vos lo cal demandar.

Que’m soi lhevat lèu de la taula,
Qu’aví de partir tà Bordèu,
Shens díser arren, eth que m’espiava,
Era que …

Legir tot

Que’m soi lhevat lèu de la taula,
Qu’aví de partir tà Bordèu,
Shens díser arren, eth que m’espiava,
Era que m’a balhat sheis ueus.
N’aurèi pas pro de cent cançons,
N’aurèi pas pro de la mia vita,
Entà’us tornar ua petita
Part de çò qui m’an balhat, tots.

- Que son los mens, -
- Drets sus la tèrra, -
- Que van tot doç suu caminau, -
- Lo camp laurat que huma enquièra, -
- Que son los mens, los de qui cau. -

Ne hèn pas a la loteria,
N’atendan pas hèra deu cèu,
Sonque dilhèu, combat lo dia,
E de poder dromir la nueit.
Ne seben pas la grana Istòria,
Qu’aidan los chins a vàder grans
E qu’an au hons de la memòria
Tots los qui son passats abans.

Ne hartan pas jamei lo monde,
Son pas sovent sus lo jornau,
Sonque un còp tà viéner au monde,
E tà plegar, qu’ei lo dusau.
Son aquiu, quan lo temps s’estanca,
Au correder de l’espitau,
En esperar las daunas blancas,
A s’espiar los soliers tròp naus.

La nueit que cad sus Labohèira,
Entà Bordèu, jo que me’n vau,
Qu’ensagi de boishar lo veire,
Mès n’ei pas suu vèire qui plau.
Adishatz donc, tots los de casa,
Siatz hardits, ne’n soi pas mei,
Que volí díser, en quauquas frasas
Çò qui non disetz pas jamei.

Legir tot

Los enfants de lisardon se ne van per las batalhas.
A las batalhas del rei, los qu’i van non tornan …

Legir tot

Los enfants de lisardon se ne van per las batalhas.
A las batalhas del rei, los qu’i van non tornan gaire.

Lo bel Joan se n’es tornat, non pas Joan-Frances encara.
Sa maire lo vei venir per un prat que verdejava.

Coneguèt a son agach que son enfant era triste.
"Ò ! filhet lo meu filhet ! qu’una color an tas fardas ?

- Entre ieu e mon chaval que portam vint è nau plagas.
Ieu que n’en pòrti las nau, mon chaval totas las autras.

Aprestatz me un bon lèit, ieu i demorarai gaire.
Serai mòrt a mieja nuèit, mon chaval a punta d’alba.

Enteratz me al sarat, mon chaval a la campanha.
A ieu cargatz me de flors, al chaval totas las armas."

Diràn los que passaràn : "De que son aquelas armas ?
De l’enfant de lisardon que fuguèt a las batalhas.

Los esclòps d’Elena
Èran enfangats ;
Un sargent que rena
Auriá dich : « De losa es plena » ; …

Legir tot

Los esclòps d’Elena
Èran enfangats ;
Un sargent que rena
Auriá dich : « De losa es plena » ;
E la paura Elena
Èra coma un anma en pena…
Cerques pas pus de font dins l’arena
Quand l’aiga va mancar ;
Cerques pas pus, que los plors d’Elena
Ton òrt van asagar.

Prenguèri la pena
De los descauçar,
Los esclòps d’Elena,
Que siái pas sargent que rena.
Vejèri ma pena
Lèu-lèu s’amorçar…
Dins cada esclòp de la paura Elena,
Cada esclòp enfangat,
Ieu ai trobat lo pè d’una reina,
E cadun l’ai gardat.

Lo faldal d’Elena
Èra tot arnat ;
Un sargent que rena
Auriá dich : « de losa es plena » ;
E la paura Elena
Èra coma un anma en pena…

Prenguèri la pena
De lo regussar
Lo faldal d’Elena,
Que siái pas sargent que rena.
Vejèri ma pena
Lèu-lèu s’amorçar…
Que jol faldal de la paura Elena,
Jos son faldal arnat,
Ieu ai trobat doás cambas de reina,
Lo parelh l’ai gardat.

E lo còr d’Elena
Sabiá pas cantar ;
Un sargent que rena
Auriá dich : « de losa es plena » ;
E la paura Elena
Èra coma un anma en pena…

Prenguèri la pena
De m’i arrestar,
Dins lo còr d’Elena,
Que siái pas sargent que rena.
Vejèri ma pena
Lèu-lèu s’amorçar…
Que dins lo còr de la paura Elena
Qu’aviá jamai cantat,
Ieu ai trobat l’amor d’una reina,
E segur l’ai gardat.

En hant din de tica taca
A l’ombra devath l’envana
Haut espardanhaire !
Chaca deçà, cama enlà suu banc
Qu’as …

Legir tot

En hant din de tica taca
A l’ombra devath l’envana
Haut espardanhaire !
Chaca deçà, cama enlà suu banc
Qu’as lo taulèr tà pagèra
D’un còp de cisèu zic, zac
E la trena en bandolièra
Un tròç copa te’n a trac
Un còp copa te’n a trac

En quate torns vira bara
Arromèra e lo talon
De la punta dessepara
Plan fremut dab un linhon
Aplateish-te la semèla
D’un trucòt de man pam, pam,
Chaca espardanhaire e pèla
Sarra hòrt au dobledan

A pillas a crotz vira vira
E punta tostemps de dret
D’aplom suu calinhon tira
Hardit l’agulha apunta’t
Un còp de lenga a qui passa
Anilha e canta, tòc, tòc
Guinha qui paga ua tassa
Tà hicà’t lo còth a lòc