Un jorn de brisa fresqueta,
un batèu ben armejat
per la pesca dau veirat
partiguèt dau pòrt de Seta.
Deguèt faire un grand cabús,
digús lo vegèt pas pus.
Las femnas de l'equipatge,
quand i agèt quasi dos ans,
pregavan lor capelan
de registrar son veusatge :
«Dau primièr quitam lo dòu,
Seriá temps de'n trobar 'n nòu !
Mas un jorn, jos 1a marina,
un dals marins : Filibèrt
Desbarcat galhard e verd.
gròs de ventre e rond d'esquina,
Las femnas i an demandat :
Nòstres òmes, ont son passats
Masdamas,
lo bastiment s'enflambèt.
Lo canòt tabanegèt
mai de vint jorns sus las lamas.
Tot manquèt, lo vin, lo pan,
Crebam de set e de fam.
Fasèm donc la corta palha,
manjoquejam de crestian.
Los tindèls dau fiu d'Adam
fan pas famosa ripalha :
Èran secs coma d'arencs,
me ié siau bercat tres dents.
Ai agut la trista chança
de demorar lo darnièr.
Mossi, patron, cosinièr,
tot a passat per ma pansa
Ailà son enterrats
vòstres òmes ben aimats !
Una veusa devotassa
vòu embelir d'una crotz
la tomba de son espós
e demanda aquela graça.
Filibèrt gentil garçon,
ié balhèt la permission,
Amb un pauc d'encra de China
e tres agulhas d'acièr,
un abile perruquièr,
entre panolha e peitrina,
quand i agèt rasat lo pèu,
i tatoèt un tombèl.
Una autra veusa devòta
carculèt qu'au monument
ié mancava un ornament,
sieguèsse una simpla escota...
Cenchurèron Filibèrt
d'un minhòt grilhatge verd.
Filibèrt quitava faire
mas se sentissiá geinat,
sustot qu'un còp enceuclat
d'aqueste dròlle d'afaire.
volián a chasca moment
revèire lo monument.
Una femna agenolhada
davant un gròs matelòt
que relèva son malhòt
es tròp vite arremarcada.
Amai siègue meritós
de pregar per son espós.
Enfin un jorn, en colèra,
ié ditz «Me rendretz capbord,
Sieguèt mon ventre un cavòt,
mas ren qu'un cavòt d'espèra.
Amai o pòde afortir :
riscan. pas de revenir !
Uòi es ren qu'en baraqueta
que Filibèrt vergonhós,
après un dinar gostós..
quand a fach sa rinceleta,
consentís per un moment
a mostrar son monument .
