Lo barcòt es de papièr, lo dal paure marinièr.
Aima l'aiga lo barquièr, melhor que lo rabassièr.
B'aima de daissar …

Legir tot

Lo barcòt es de papièr, lo dal paure marinièr.
Aima l'aiga lo barquièr, melhor que lo rabassièr.
B'aima de daissar limpar
sa paura barca pel canal.
A l'aigueta lo badalh
pes qu'a la tèrra lo trabalh,

Lo chaval ne pòt pas mai que rabala, que rabala,
lo batèl, ribon-ribaina, sus las ribas dal canal.
Un còp rire, un còp plorar, la barca va.

Entre la mar e la mar dins sa barca de misèra,
las anguialas per serena e las filhas sus la tèrra.
Se demanda consi faire
per las aimar sens las banhar.
Son de tèrra, òu ! Pecaire!
Voldriá pas tot enfangar.

Lo chaval...

Vòl cambiar paure animal, l'aiga fosca dal canal
per un sòmi d'aiga-sal, d'ipocamp e de coralh.
Es prèst a far monts e mars, trigossar tot çò que cal
e daissar per un fanal lo platanhèr senhoral.
Se vòl negar dins la mar,
e puèi dins l'aire s'esvanir
per tombar en plèja fina
sus las ribas dal canal.

Pel moment ne pòt pas mai que rabala, que rabala,
lo batèl, ribon ribaina, sus las ribas dal canal.
Un còp rire, un còp plorar, la barca va.