Sabi er’istuèra d’un país, De tot pòble eternau, Que defendec sas arraïtz En passar dessús tant de mau. Era lenga …

Legir tot

Sabi er’istuèra d’un país, De tot pòble eternau, Que defendec sas arraïtz En passar dessús tant de mau. Era lenga de nòsti gran-pairs Que nos deishèren en airetatge, Coma repossa eth arredalh Après un estiu shens auratge. Occitan, sòi de còr e de sang, De Val d’Ors dinc ara Val d’Aran… Occitan, sòi desempuish mila ans, Vos tanben que’n podetz díder autant ! Que sia Bernat de Ventadorn O bien Guilhèm nau d’Aquitània, Son dus grans noms de Trobadors Coma Marcabrun partit tà ‘Spanha. Era legenda de Sent Loís Que dab era Glèisa nos envièc Era crotzada de París A Montsegur on s’impausèc. Francés Prumèr e d’auti reis De nosauti ne’n volian cap, Cadun que hec era sua lei Mès jamès n’i arribèren cap. Eths regents dera Republica S’i ensagèren eths tanben, A còps de règla, a còps de pica, Héren mes mau que non pas bien. Era madeisha identitat Dera montanha ara plana, E tostemps eth madeish combat Dera Provença aras Lanas. Contunham toti eth camin En esclau de nòsti ainats, Anem cap a un navèth maitin Coma un primtemps arreviscolat.