L’Utopia es embandida, mai farà son camin
La tremor s’es facha sentir de ton
Pople que s’encamina.
L’utopia es embandida, mai farà son camin
Combatent, li sias vengut dins lo fosc
Deis combaus.
Assabentat, dins un fuec de lenga que
Desbonda, un rai sembla durbir
L’esclarit de ta pensada, assabentada
Dins un fuec de lenga que
Desbonda, mai degun vou entendre
L’embelit de ton eime, l’esclarit de ta pensada.
Poble Montanhou,
pople de montanha
Sentinela de la nuech, tostemp boscant
Leis mercants de pantais an mandat leis sordats.
L’utopia es embandida, mai farà son
Camin d’en pertot lo pople se
requinca
La fantasia sera l’endana per enventar l’endeman,
Sensa esperar deman.
