Fòra es Nòrd e silenci
desert de pòrtas barràas
garden nòstas domoras
japs de ves enrabiat
Escòuta, ven una musica
que nais del sang, de son temp
estup la tèle e i sie chichos
ven qu’es festa e dançem.
Lo rigodon, es lo rigodon
chanta ta dança, bala
ta chançon
lo rigodon, es lo rigodon
escòuta aquò vielh
’ma sèona ben encuei.
Oc lo rigodon avanca
la danca comença
sonem per vos dònar de
joissença
Oc, la reis de la musica
da festa es antica
lo vent taca a sofiar
pas-moi s’arresta
Tapatge sarvatge de brams e de mans
es coma
la flama d’un fiòc de bomians
que leva valòscas
al bord de l’autovia
aluma la nuech lo fuec
d’Occitania
Lo rigodon...
Oc, es commencàa
la dança
joiosa, electrica
s’elança dal còr de la musìca
e vòla, s’abriva, se desplèga
escòuta e bolega
fai fito que lo rigodon avança.
bolega, mon
fraire
