En tèrra de Crau, ins lo gòu,
M’en vau trabalhar fins qu’a la fin de ma vida
Tèrra de Crau siás lo nogau per nautrei,
Lei bomians venguts d’aperailamondaut
Quora lo soleu se banha dins la mar,
Laissa lo cèu per lo camin de Sant-Jaume
Lo soleu banha dins la mar,
E l’ora per nautrei
de faire tirar
Cada còp qu’intri dins lo garagai,
Estransinat, me fa bolhir lo sang.
Cada còp qu’intri dins lo garagai,
Estransinat.
A la raja de l’acier que fem
brutla
Alchimia de la pèira
Vaquí lo fogau que rogisse dins l’usina,
Escotelada lei flamas d’espravant
Vaquí lo fogau e leis òmes a l’entorn,
Pivelats per
l’ulhauç gisclant dei machinas
Farandola endemoniada, quitarem pas de bombar
Farandola endemoniada
Cada còp qu’intri dins lo garagai,
Estransinat, me fa bolhir lo sang.
Cada còp qu’intri dins lo garagai,
Estransinat.
A la raja de l’acier que fem brutla
Alchimia de la pèira
Ges de trantalh, siam dins lo fogau,
Brutlanta es
la mar que trampela au prefond de la tina
Ges de trantalh, siam dins lo fogau,
Borrotlanta es la nuech onte braceja la luna
Flameja, es la nuech mascariá que comença
Flameja,
s’enfueca la planadura.
Cada còp qu’intri dins lo garagai,
Estransinat, me fa bolhir lo sang.
Cada còp qu’intri dins lo garagai,
Estransinat.
Dins lo gòu m’en
vau trabalhar, fins qu’a la fin
de ma vida
Quora lo soleu poncheja sus la mar...
A la raja de l’acier que fem brutla
Alchimia de la pèira.
