Vaquí qu’un
soar, Mossur, Madama,
A la telé i aviá ’na pana.
Avèm passat un bòn moment,
E me ne’n sovendrai de temps :
Anaviam manjar plan-planet,
Lo nas plantat sus la
telé
Per veire barjacar lei niais
Que nos gonflavan mai-que-mai.
Vaquí qu’un soar, Mossur, Madama,
A la telé i aviá ’na pana.
Anaviam mancar non-de-non,
La mitat deis informacions.
Tot aquò nos a trebolat,
Completament esfangassat.
Segur posqueriam pas restar
Sens veire la publicitat.
Vaquí qu’un soar,
Mossur, Madama,
A la telé i aviá ’na pana.
E mon Pepèi tot espantat,
Lo diguèt au comessariat.
Lo diguèt tambèn i pompiers,
Mai de pertot èra parier.
M’aquò avèm, patin-cofin,
Blagat un pauc ’mé lei vesins.
Vaquí qu’un soar, Mossur, Madama,
A la telé i aviá ’na pana.
E lei gents tot estransinats
Per ’na tala
calamitat,
Son tombats totei ben d’acòrd
Per criticar, coquin de sòrt,
Lo governament moligàs
Que tolerava aqueu fangàs.
E per finir, Mossur, Madama,
Avèm mesclat dins lo programa,
Amé mon Pepèi, ma Memèi,
Cupidon per la gau dei vièlhs!
Coma a vint ans mon grand fasiá
Semblant d’arrapar sa molher,
Qu’aviá
montat son cotilhon
Per miélhs dansar lo charleston.
Vaquí qu’un soar, Mossur, Madama,
A la telé i aviá ’na pana.
Avèm convidat lei vesins
Per venir beure un còp
de vin.
Mon Pepèi a pres son violon,
Lo vesin son acordeon,
E ma Memèi "Tà-rà-tà-tà",
Nos a cantat la Traviatà
Vaquí qu’un soar, Mossur, Madama,
A
la telé i aviá ’na pana.
E coma aquò, avèm montat
Un orquestra de qualitat,
E Pepèi a fach de progrès,
Ara arriva a jogar de drech.
Au Tòp Cinquanta siam
promiers,
Deman passam a la telé !
