Aquò’s estranh aqueste ser que dormissi pas
Que muda lo mond e i a pas res a l’entorn
Aquò’s un sòmi que la vila me sembla
sorda
Rai que las gents s’escotan e tan seguras son
Aquò’s estranh aqueste ser que dormissi pas
E per mon cap ressona un mond de travèrs
Aquel es pas tròp naut ni tròp bas
A la una, a la doas, a la
tres
Que m’envòli
Luènh de la certesa que fa calhar lo mond
Escrivi dins lo cèl
Vos envegi pas
Que m’envòli
M’aluènhi dels romecs que me retenon pas
Vos mesprèsa lo mond
E vos
aparten pas
Una lutz estranha se lèva per la villa
Saique es per uèi que lo solelh vacilha
Me passegi per las nivols, que lo mond es cort !
Gaiti lo rire gras, l’arrogància lorda
Aquela lutz
estranha me ganha e m’apèla
E que visca lo doç, la man de l’azard
Lo jorn es pas tròp lèu ni tròp tard
A la doas, a la tres...
Que m’envòli
Luènh de la certesa que fa calhar lo mond
Escrivi
dins lo cèl
Vos envegi pas
Que m’envòli
M’aluènh dels romecs que me retenon pas
Vos mesprèsa lo mond
E vos aparten pas
A qual aparten, a qual ?
