Margarida a l’atge de quinge ans
Avià ni paire ni parents
Avià que sa maire nòuriça
Margarida en istent petita
Lo fieu dau rei ven a passar
La bargeireta a
saludar
Ieu ti saludi bargeireta
Vòudriàs èsser mon esposa
Siàu l’esposa de Jèsu Críst
Que sus la crotz an fach morir
A Jèsu Críst ai fach promessa
Que seriàu totjorn sa mestressa
Margarida mi vòs pas aimar
Ieu ti farai marterisar
Ieu ti farai bolhir dins l’òli
Aquí passaràs precatòria
Prince totei vòstei torments
Mi faràn sofrir qu’un moment
Mai dau
ciele la glòria benida
Per ieu jamai sarà fenida
Au peiròu la van presentar
E l’òli s’es tot escampat
L’òli corrià dins la carriera
Autant que l’aiga a la ribiera
Ben pus bèla
qu’auparavant
Sòrt un crucifitz a la man
Lo dragon crèba per l’esquina
Vaquí la santa qu’es garida
Alòr d’amont dau paradis
Un ange descènd e li ditz
Margarida cantem ta glòria
Car as ramportat la vitòria
Cu aqueu sant Oreson saurà
Toei lei divendre lo dirà
Lo dirà’n granda sovenença
Per lei paurei fremas encentas
