Tant avè plavut !
Tota la nuèit qu’at avi entenut,
Soi anat pishar,
Un arrat que m’espià
E qu’a dispareishut.
…

Legir tot

Tant avè plavut !
Tota la nuèit qu’at avi entenut,
Soi anat pishar,
Un arrat que m’espià
E qu’a dispareishut.

Vam, lo paraploja,
Ent’anar béver un chicolat,
Puta de ploja !
E l’arrat, estancat
Que m’espiava caminar.

Adiu Albèrt, balha’m un chicolat
E dus panèths cornuts dab bure.
Çò qui a de nau ? Arren de nau.
Que ? Los gendarmes e son vienuts !
Hè ? Que cercavan un arrat ?
E poish telefonar ?...non, un rendetz-ve.
As vist la gojata asseuda acerà,
E saps qui ei ? Non ?
Que ? Qu’a dit aus gendarmes
Qu’ave vist passar aqueth con d’arrat,
Hé ? Qu’eran dus arrats !

E que’m soi tornat,
Un còp bevut lo chicolat e telefonat,
Mes l’arrat, estujat,
M’espiava, que’m seguiva.

Ne t’esvagis pas,
Hé com si ne l’avès pas vist,
Hala shens paur.
Mes l’arrat, ahamiat, m’espiava
E qu’arridè.

-Salut, Albèrt, digó l’arrat.
Aqueth chicolat
E los panets cornuts dab bure,
Que’us as en truvèrs, non ?
-Arrèsta, con d’arrat,
Que vau anar cuèlher los gendarmes !
-Doceja, albèrt e escota’m.
As vist la gojata seduda acerà ,
E saps qui ei ? Non ?
Ua hada qui vòu har l’amor
Dab tu gojat, tu qui l’agradas
Que’t vòu miar entà har l’amor
Au gran paradis de las hadas.