Aproishatz-ve, brave monde,
Uèi que veni ma vita a tròç.
Hè’vs en davant !
Atencion, brave monde,
la
venta va commençar.
Los mens prats que son a véner,
Per un terren de camping.
L’arriu que l’auratz a gratis,
Qu’auratz l’aiga au broquet,
E de la bona, monsur, aiga biologica,
Aiga ecologica.
La mia maison qu’ei a véner,
Cinquante ans a qu’i soi vadut,
Lo pair tanben qu’i ei vadut,
Aquí monsur, ua hèra bèra maison
Dab cinquanta ans de soviers.
Anem ! Los soviers, la maison,
Los prats e lo camping, qui’n vòu ?
Un còp de vent, acèra au hons,
Mercé plan, monsur ; dus còps
A l’esquèrra, tres còps au miei,
Quate còps a la
dreta, qu’ei tot ?
Qui ditz mèi ? ad jujat, venut !
La mia estable qu’ei a véner, vacas,
Non i a pas mèi, venudas au mercat,
Monsur, mès los arrestelièrs son solides,
Un restaurant
que’n poiratz har.
Un restaurant exotic, un restaurant
Rustic, aqueth restaurant, que va plàser
Au torista.
La mia vinha, dab la recòlta de l’an
Passat, suu mercat, per arren.
Per aqueste temps de crisa, la poiratz
Distilar tà har supèr.
Anem ! La vinha, lo supèr...
Ço que voletz, monsur ? Lo men Hilh ?
Ah, non monsur, lo men hilh
N’ei pas a vene.
Qu’ei partit l’an passat,
Monsur, l’armada que’u m’a panat,
Monsur, l’armada que’u m’raubat.
Lo men vielh can qu’ei a vene,
Dètz ans d’amor, dètz ans de libertat,
Dètz ans de
fidelitat.
Anem ! qu’in vòu ? Amor, arrès ne’n
Vòu, fidelitat, arrès ne’n vòu ?
Lo men vielh can que pòt crebar...
La pèth de mon cul qu’ei a vene,
E’n voletz ? Pas hèra
beròia,
Mès vertadièra, cinquanta ans
De misèria, usclada peu sorelh,
Tè, que’n poiratz har un lampadèra.
Anem ! La pèth de mon cul !
Un còp de vent... Macarèu
Que marcha
plan...
Las mias mans, tè que veni las
Mias mans, mans de paisan,
Monsur, mans de tèrra, monsur,
Mans hartas de trabalh, monsur,
Hartas de sorelh, hartas de ploja,
Mans
qu’an tribalhat tota la vita
E tà que, monsur ? Mans de vinha,
Mans de blat, mans qui’s sarran,
Monsur, tà maudíser e tà trucar,
tà maudíser e tà trucar...
