Au ser, espia las aulhetas,
Qu’an lo gave au hons deus uelhs,
A s’i embrumar las amoretas,
A s’i negar …

Legir tot

Au ser, espia las aulhetas,
Qu’an lo gave au hons deus uelhs,
A s’i embrumar las amoretas,
A s’i negar tots los sauneis,
Escota plan los anherons,
Quan plòran a tot doç,
Lo cant d’amor deu monde.

N’i a tant e tant qui an tèrra,
Qui ne son pas paisans,
Tu qu’ès paisan shens la tèrra,
N’as pas que las duas mans
Entà breçar los anherons
Quand plòran a tot doç
La gran pena deu monde.

Que’ns vederam tà la hèira
Per Sent Miquèu a Tarascon,
Que vam petar la cantèra,
Darrèr las cledas tu e jo,
Tot a costat deus anheros
Quand plòran a tot doç
Taus maquinhons deu monde.

Quan e me’n harta la fatiga,
Quan lo temps ei au plogèr,
Au men costat qui camina,
Que i a ua ombra d’aulhèr
Qui dança autorn deux anherons
Quan càntan a tot doç
Tots los primtemps deu monde.