A cha jorn a cha nuech mi fau tirassar la cadena
Es au camin
de Morgiù que m’an enterra viu
Non sai per quant d’annadas sieu encar enclavelat
Podì pas manca espêra auvi lo virar de la clau
Es au camin de Morgiù que m’an enterra viu
A cha jorn a cha nuech mi fau
tirassar la cadena
Segur que defora lo monde m’aura oblidat
Condamnat ais galeras, quau si sovendra de ieu
D’aici que mi venguet desliurat la mort
Se desfielan leis oras, vieu plus si passat lo
temps
A cha jorn a cha nuech mi fau tirassar la cadena
De cops que mi ven trebolar l’odor que m’es tant amara
Es aquela de la mar maudicha sie la largada
Ara que ven la primavera, que ven la
primavera
Pren sa volada lo gabian, l’espinchi dau fenestron
A cha jorn a cha nuech mi fau tirassar la cadena