A la guèrra, los qui van,
Los
qui van no’n tornan guaire.
Òc ! Los dus hilhets deu Rei
Qu’èran partits har la guèrra.
Joanet, jamei n’ei tornat
Non pas Joan-Francés enqüèra.
La soa mair lo vi tornar
Per un prat qui
verdejava.
Que vedó au son anar
Que son hilhòt n’èra triste.
- Que ne’n pòrtas, tu, Hilhòt,
De tot’aqueras batalhas ?
Entre jo e mon chivau,
Que portam vint-e-nau plagas :
Mon chivau
que’n pòrta las nau,
Jo, praubòt, totas las autas.
La mia mair, hètz-me lo lheit,
Non i demorarèi guaire.
Serèi mort a mieja nueit,
Mon chivau a punta d’auba.
Enterratz-me au segrat,
Mon
chivau a la passada
M’enramelaratz de flors,
Au chivau totas las armas.
Passaràn los sentorèrs
Diràn : « Quina bèra tomba ! »
La tomba deu hilhet deu Rei
Qui n’ei mort a las batalhas.
