De la mar de calor
Als pins de la gran Lana,
De montanhas de Foish
A Lemòtges l'abançada
Ieu coneissi …

Legir tot

De la mar de calor
Als pins de la gran Lana,
De montanhas de Foish
A Lemòtges l'abançada
Ieu coneissi un païs.
Jamai lo meteis gost,
Jamai la meteissa cara.
Comença a Aigas-Mòrtas
Vira en aigas vivas.
Seca dins sas garrigas,
Pensa a l'Orient
Son nòrd verd de brumas
Es fàcia a l'Occident.
Bastida de justícia
Siás guèrras camisardas
Vestida per deman
Dins la votz de Ferrol
E d'un pòble que crida :
« Gobernèm-nos ! »
Fas nàisser Trencavèl.
E puèi quand siás malauta
Es un nanet sagnós
Que se ten a ta rauba.
D'autres encara uèi
Ne vòli pas parlar.
Un jorn seràs espèr,
L'autre desesperança ;
E puèi te'n vas dormir
En braces de notables
Poirits e repoirits.
S'acaba ma cançon
E ma votz se fa basca.
L'aire que respiram
Pren un gost de Bretanha
E mos enfants sauràn
Qual èra Paoli.
E un jorn de Comuna
Naisserà mon païs :
Occitània !