Un jorn me’n sei ‘nat a Paris
Per lor parlar
de mon païs
a las pòtas ma lenga amara
e per bagatge ma guitarra
Ma chançon plaguèt a la gent
mas de me’n far un pauc d’argent
‘via endechat ma puretat
e mai mon occitanitat
Soi una puta miladieus !
Soi una puta, quò es serios !
E quand agui pro per m’ofrir
un vestiment pas trop frenit
passi a la
television
per aflatar mon ambicion
Aura que mon arma es damnada
Si l’an que ven una jurada
Vou me balhar per mas chançons
lo grand premi, dirai pas non.
Soi una puta miladieus !
Soi una puta, quò es serios !
Per chantar nòstra libertat
auriá degut m’acontentar
d’una lenga de facultat
d’un " blos parlar "
pasteurizat
qu’aje chantat en lemosin
fai pas plaser a mon vesin
lenga d’un pòple fier e dur ?
lenga de puta, mai segur ?
Soi una puta miladieus !
Soi una puta, quo es serios !
Trepam pas mai lo fermorièr
parlam pas de mon paraulier
qu’es professor de franchimand
et que se vòu bon occitan
coma se creu
litterator
a benleu bajat au Goncourt
e se podria que leu o tard
veniá tustar chas Gallimard...
Soi una puta, miladieus
Mas, quelas putas quò es serios
Mas quelas putas miladieus ! ! ! ad lib...
