Èi, i soun ëd iamount
e i béic la pianura
qu’a ’s dësvìa
e a cour après al sonh
àousa …

Legir tot

Èi, i soun ëd iamount
e i béic la pianura
qu’a ’s dësvìa
e a cour après al sonh
àousa i bras
përque la vita é dura
àousa i bras
e campa ël cœr dalonh.

Èi, i son ëd iamount
e i sant ël gal ëd mountanha
qu’ou tourounìa
la libertà ënt ël Sot
àousa i bras
e gàoute da ’nt la sanha
àousa i bras
e moustie al to pichot

Jan Braguëttou ou s’é marià
e cat fìe ou s’é pià

Una a cus l’àouta a tàia
l’àouta a …

Legir tot

Jan Braguëttou ou s’é marià
e cat fìe ou s’é pià

Una a cus l’àouta a tàia
l’àouta a fa capéi ëd pàia
l’àouta a fa capéi ëd fioû
për portàie a mounsinhoû

Monsinhoû ëd la capa rousa
voei savéie lo que i cousta

E se a i cousta doue couatrìn
sur la piasa ëd Turìn
sur la piasa ëd Savoia
ounda pistou la baboia

Ën beiquend ëntorn a ti,
ët poz prhopi counshtatá
que ina ca, cänd ishta srä
è nhiènt ëd ma për …

Legir tot

Ën beiquend ëntorn a ti,
ët poz prhopi counshtatá
que ina ca, cänd ishta srä
è nhiènt ëd ma për poqui dì

i cambìa d’in bèl poc,
coun i artìe ëdnanch a l’ush,
l’èiba nova quërshuva a chush
e ina làbia carhá a toc.

Ou i nesh pi e fi de fum
da e tournèi s’e coubèrt ;
l’ush ou sai mai pi dubèrt
e ou s’i à zhmourtà për semprh ou lum !

Drè a la ca, a cou rouzè,
da doumèshti ëngu seivaj,
ou zhbourish ëncá semprh a maj,
ma scäzi shtench da i rouatsè.

E le pàsourhe shparufìe
i ’s rapatsou ënt la groundäna,
i ’s fan ou ni coun fen e lana
ëntsima a le rëmme ben zhmazhìe.

E qui, për caz, lai l’i é ’d pasaj
ou pensa : « Que bèla foutougrafìa
e que couadr ou i ’rnëshrìa
da l’ënsm de paizaj! ».

Ët poz manc douná-i touort :
i fè ëncá vishta a cla povrha ca
e coun tout couz i à ja pasà !
Ma lì dints ou i à in fœ zhmouort.

I soun ëndèt al marcà
a vande plus e poume
coun ël toumbarèl carià
co ëd froumajet ëd toume

…

Legir tot

I soun ëndèt al marcà
a vande plus e poume
coun ël toumbarèl carià
co ëd froumajet ëd toume

Après i soun ëntrès
a l’ostou ëd Macallé
e coura i soun sœrtì
i stazìa nhant ën pé
boouca que raza ëd chouca
a l’ostou ëd Macallé
drocâ da la caréia
boia fàous i stoun nhant en pé

I é vanhà ’n acouilòt
encœ a l’é Sant Andrea
ël dèi ou l’é sampe chot

coura a i é ’n bèla féra.

A cà i soun tournà
la foumne jà a braiàva
e mi propi schopà
ël pate i e squivava.

Chapâ mal a la tésta
a la matin a l’é dura
ël vin ou juta a fâ fésta
la bouta é nosta Snhoura

La Mare de Déou,
couàn era shiquéta,
anava a costoura
a apendre de lhetra.
En el sistelhét
dun couàtre pométes,
…

Legir tot

La Mare de Déou,
couàn era shiquéta,
anava a costoura
a apendre de lhetra.
En el sistelhét
dun couàtre pométes,
oun bosì de pa,
tambè avelhanétes.
I amb oun coishinét
ne féia pountéta :
coishì n’era d’or
les pountes de seda.

Lèu chançoneta e vil
m’auria òps a far,
que pogués enviar
en Alvernha al Dalfin.
Però, s’el drech chamin
pogués …

Legir tot

Lèu chançoneta e vil
m’auria òps a far,
que pogués enviar
en Alvernha al Dalfin.
Però, s’el drech chamin
pogués N’Eblon trobar,
be’lh poiria mandar
qu’ièu dic qu’en l’escurzir
non es l’afans,
mas en l’òbra esclarzir.

E qui, de fòrt fusil,
non vòl cotèl tochar,
ja no ’l cug afilar
en un mòl sembelin ;
car ges aiga de vin
non fetz Dièu, al manjar,
ans se vòlc eissalçar
e fetz endevenir,
-d’aiga qu’èra ans-
puèis, vin, per mièlhs grasir.

E si ’lh fach son gentil
a la valor levar,
aissí ’s fan a guidar
qu’òm se ’n sent, a la fin ;
que lo savis me di
que ges al mièg tençar
non dei òme lausar
per son bèl escremir,
ni per cops grands,
que ’l prètz pend al fenir.

Mirèio treso coupà
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio sal camin d’i noste dì.
Mirèio d’i tech, e
Mirèio d’la vilo.
…

Legir tot

Mirèio treso coupà
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio sal camin d’i noste dì.
Mirèio d’i tech, e
Mirèio d’la vilo.
Mirèio d’la vilo.
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio treso coupà.

Mirèio dins l’uzino arbutanto,
din ël totou luzejant d’la discoutèco.
Mirèio din i coumbai,
Mirèio s’al metrò,
Mirèio s’i escalin dal Dom ëd Flourensa.
Mirèio di mièn, e
Mirèio ëd la rèisa.

Mirèio treso coupà
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio sal camin d’i noste dì.
Mirèio d’i tech, e
Mirèio d’la vilo.

Mirèio trempà ëd la sava d’i castanhè,
Mirèio coer rock e pè de gigo,
tò calinhaire ven da
ven da’n paìs desqueinà,
fèt par gent nouvèla que parla coun i oei
e coun la bouca,
la bouca embraza.

Mirèio treso coupà
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio sal camin d’i noste dì.
Mirèio d’i tech, e
Mirèio d’la vilo.
Mirèio d’la vilo.
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio treso coupà.

O maire , maire, ma’ valà de l’aire,
sè uno, en paou e tout, la rèsto : gaire !
N’a …

Legir tot

O maire , maire, ma’ valà de l’aire,
sè uno, en paou e tout, la rèsto : gaire !
N’a que díen : « Pa pa » e soun i paire ;
disè : « Ma ma », vouzaute que sè maire :
n’avè suà la frount, poursà l’araire ;
’bou lou varaire
e quiaratrà ’bou i uèi cròi lou boure ai caire ;
n’avè fach sore i frëmme e i ome fraire,
a l’istà fuèc sè ’sta nosti abeouraire,
e a l’uvèrn senso brazo ! Abrazaire ;
ente la touffo, n’ère i ventoulaire,
sè ’sta tout un ’bou vosti debanaire ;
faziè boun i pascajje ’bou i chabraire ;
n’avè trià per noste mount triaire ;
n’avè chamà ’bou la vòous di pistaire.

Couro la nuèch me laiso pas durmi,
boucont de lai d’i vedre ’nté la piaso,
veou de figure nière,
sbiavé …

Legir tot

Couro la nuèch me laiso pas durmi,
boucont de lai d’i vedre ’nté la piaso,
veou de figure nière,
sbiavé da la nèou,
tuchi ’n rèou,
senso vuèio ’d parlà.

Me, vosti cor, Oubriè d’Outsitànio,
rèsten eisì, sus i lindal peirous !
Me, vosti cor, Oubriè d’Outsitànio,
rèsten eisì, sus i lindal peirous !

Eisì spetà mai, mai vosti retourn.
Degun, degun, degun, degun,
eisì a spetà mai vosti retourn,
degun pol dezreisar i cor !

Fià que se mesquìen soubre, ’nt uno tubo,
din la geblo lumièro d’i lampioun,
Oubriè de mountanho, Oubriè d’Outsitànio,
cach a spetà que la courièro pase ;

Me, vosti cor, Oubriè d’Outsitànio,
rèsten eisì, sus i lindal peirous !
Me, vosti cor, Oubriè d’Outsitànio,
rèsten eisì, sus i lindal peirous !

Eisì a spetà mai, mai vosti retourn.
Degun, degun, degun, degun,
eisì a spetà mai, mai vosti retourn,
degun pol dezreisar i cor !

Parpaioun e abéie sabìin pus ent anar :
e là ! Arìe ! Anant ! De desai ! De delai …

Legir tot

Parpaioun e abéie sabìin pus ent anar :
e là ! Arìe ! Anant ! De desai ! De delai !
Tant fiairàven, chamàven aquele fiour di preit
qu’an burdì ensem, pendù, a l’aire e a lou souléi,
findi a dermentiar tout : fiour, souléi, aire e sì ;
findi a toumbà endurmì
en bras a ’na fiour grinouzo.

Nos avem pas de rais
anim adont nos possa lo soflais
de la fam, de la fred, de la chalor,
…

Legir tot

Nos avem pas de rais
anim adont nos possa lo soflais
de la fam, de la fred, de la chalor,
belèu de la guèrra, jamai de l’amor.

Qui’s ei que beta de rais,
se non quei que patís pas ren,
quel qu’auvís pas lo brior
salvatge que nos desraba ?

Betem, betem, betem de rais
dins lo passat, dins los sovenirs,
dins un mond qu’es pas mai
mas songem siá encar alài.

Rassa, tant creis e monta e pòia
cela qu’es de tots enjans vòia :
sos prètz a las autras enòia,
…

Legir tot

Rassa, tant creis e monta e pòia
cela qu’es de tots enjans vòia :
sos prètz a las autras enòia,
qu’una non i a que ren i nòia,
qu’el vesers de sa beutat lòia
los pros a sos òps, cui que còia ;
qué ’lh plus conoissent e ’lh melhor
manténon adès sa lausor
e la ténon per la gençor,
qu’ilh sap far tan entièir’onor :
non vòl mas un soo preiador.

Rassa, dòmn’ai qu’es
frescha e fina,
còinda e gaia e mesquina :
pel saur, ab color de robina,
blancha pèl, còrps com flors d’espina,
coude mòl ab dura tetina,
e sembla conilh de l’esquina.
A la fina frescha color,
al bon prètz es a la lausor
lièu pòdon triar la melhor
cilh que si fan conoissedor
de me, vès qual part ièu asor.

Rassa, als rics es orgolhosa,
e fai grad sen a lèi de tosa,
qué non vòl Peitièus ni Tolosa,
ni Bretanha, ni Saragosa,
ans es de prètz tant enveiosa
qu’als pros paubres es amorosa.
Puòis m’a pres per chastïador
prèc li que tenha char s’amor
es am mais un pro vauvassor
qu’un comte o duc galiador
que la tengués a desonor.