Al camin del per Boisset
L’un li perd, l’autre li ganha
Ai ai ai ai
L’un li perd, l’autre li …

Legir tot

Al camin del per Boisset
L’un li perd, l’autre li ganha
Ai ai ai ai
L’un li perd, l’autre li ganha.

Ieu i ai pas ren atrapat
I ai perdut ma mia Joana
Ai ai ai ai…

Veguère un ostalet
Era acaptat de palha
Ai ai ai ai…

I aviá tres damas dedins
Las tres s’apelavan Jana
Ai ai ai ai…

L’una m’invita a dinnar,
L’autra m’invita a sopar,
L’autra a cochar amb’èla,
Ai ai ai ai…

Per dinnar, dinnarai ben,
Per sopar, soparai ben,
Per cochar vos en remerci
Ai ai ai ai…

Me’n retornère solet
Al fin fons de la montanha
Ai ai ai ai…

Dieu ajuda a paures gents
Los riches an tròp bòn temps

Paures gents pòrtan la pena
De s’afanar nuech …

Legir tot

Dieu ajuda a paures gents
Los riches an tròp bòn temps

Paures gents pòrtan la pena
De s’afanar nuech e jorn
Tant que lor pòt batre vena
Totjorn estan au labor
E los riches n’an l’onor
E los paures n’an lo malhor
E degun non los sosten.

Se lo paure se rencura
Quand vènon los tres estats
Que la talha siá tròp dura
E qu’eles son tròp caçats
Eles non son escotats
Mai lor dison : « pagatz, pagatz »
Se non i a atrobatz-en.

Fanfarneta se lèva
Tra la la la la la, tra la la la
Landerira
Fanfarneta se lèva
Tres oras d’avant …

Legir tot

Fanfarneta se lèva
Tra la la la la la, tra la la la
Landerira
Fanfarneta se lèva
Tres oras d’avant jorn

Ne’n prend sa colonheta
Ambé son pichon torn

Toei lei torns que virava
Fasiá’ n sospir d’amor

Sa maira la vai veire
-Ma filha qu’avètz-vos ?

N’avètz lo mau de tèsta
O ben lo mau d’amor ?

-N’ ai pas lo mau de tèsta
que n’ai lo mau d’amor

-N’en plorètz pas ma filha,
Que vos maridarem

Vos donarem un prince,
O lo fiu d’un baron

Ieu vòli pas un prince
Ni lo fiu d’un baron

Vòli mon amic Peire
Que n’es dins la preson

-Bèla ton amic Peire
Ti lo pendorarèm

-Se pendoratz mon Peire
Pendoratz-nos toi dos

Pendètz me ieu a l’auba
E eu après lo jorn

Au camin de Sant Jaume
Enterratz-nos toi dos

Curbètz lo eu de ròsas
Tapètz-me ieu de flors

Toi lei romius que passan
N’en prendràn quauques brots

Diràn : Diéu ague l’arma
Dei paures amorós
Que n’en son mòrts toi dos

Quand son òme ven dal merchat
Troba sa femna lorda.

- Ola ma femna çò qu’avètz ?
Ai tanta …

Legir tot

Quand son òme ven dal merchat
Troba sa femna lorda.

- Ola ma femna çò qu’avètz ?
Ai tanta mal a la tèta.

Vau subit cherchar lo mietge
Qui va’m veire la maladia.

Quand lo mietge es arribat
Connoissut la maladia.

Buta d’aiga dins son vin
Deman serà jà gueria.

Se buta d’aiga dins mon vin
Deman serai puei jà mòrta.

Lei bergiers tropa rustica
Se son anuech assemblats
En cantant toi en musica
La la la, sus, anèm
Anèm vite, …

Legir tot

Lei bergiers tropa rustica
Se son anuech assemblats
En cantant toi en musica
La la la, sus, anèm
Anèm vite, sus,
Anèm veire l’enfant.

L’enfant es vengut en terra
Per nos aportar la patz
E delivrar de la guèrra

N’a laissat au cèu son paire
Per se venir enfermar
Dins lo ventre de sa maire

Sa maire aquesta jornada
Dins un estable l’a fach
Sensa fuec, sensa flaçada

Aquel enfant redotable
N’a pas un drap que siá nòu
Son ostau n’es admirable

Eu n’a de tot ren que valhe,
La grupi li serv de breç,
Ambè de fen e de palha

Fasèm donc coma lei pastres
Anèm veire aquel enfant
Nos gardarà dei desastres

N’en pregarà Dieu son paire
Que nos vuelhe perdonar
E nos garde de mau faire

Puèi quand sortirem dau monde
Nos done son paradis
Nòstreis enemics confonde

Carbonier mon amic ont es ta carboniera
Ma bòna dama es entre dos valons
Li fau intrar d’aginolhon

Carbonier …

Legir tot

Carbonier mon amic ont es ta carboniera
Ma bòna dama es entre dos valons
Li fau intrar d’aginolhon

Carbonier mon amic as ben la camiá sala
Ma bòna dama lei damas de Paris
Me l’an pas vòuguda blanchir

Carbonier mon amic as tres polidei filhas
Ma bòna dama tant polidas que vos
Tres carboniers li fan la cort

Carbonier mon amic quora tu lei marides
Ma bòna dama prestatz-mi sièis cents francs
Lei maridarai aquest’ an

Carbonier mon amic quora tu me lei rendes
Ma bòna dama se vos fan tant besonh
Vos lei rendrai en de carbon

Lo lòng de la ribiera
I a un prat a dalhar
I a un prat a dalhar
La dondena
I …

Legir tot

Lo lòng de la ribiera
I a un prat a dalhar
I a un prat a dalhar
La dondena
I a un prat a dalhar
La dondena.

Son tres joves dalhaires
Que l’’an pres a dalhar.

Son tres jovei filhetas
L’an pres a fenejar.

La pus jova de totei
Vai quèrre lo dinnar.

Ne s’èra pas annada
Que la vèson tornar.

Venètz, venètz dalhaires
Venètz vos fau dinnar,

Lo pus jove de totei
N’i vòuguet pas anar

Qu’avètz, qu’avètz dalhaire
Que volètz pas dinnar,

Lo vòstre amor la bèla
M’empacha de manjar.

Se mon còr vos agrèia
Faudriá lo demandar.

E mon paire e ma maire
Vos refusarián pas.

Ne’n maridan Françoisa
Tant joina li an donat marit
Qu’èla lo sabiá pas sarvir

A una cruèla mèra
Que …

Legir tot

Ne’n maridan Françoisa
Tant joina li an donat marit
Qu’èla lo sabiá pas sarvir

A una cruèla mèra
Que totjorn ven dire a son fiu
Quora Francoisa fas morir.

-Françoisa, ma Francoisa
Ne’n auriatz degun per amic
Que vos engarde de morir

-Ai mon pèra e ma mèra
Ambé vos que siatz mon marit,
M’engardariatz ben de morir.

Quand se son mes a taula
Lo premier morcèu qu’èla a fach
Un còp de cotèu li a donat.

Alora la pren, l’embraça
La descende dins lo jardin
Sota la flor dau jaussemin.

Desranca son espèia
Cinc o sièis còps li a donat
L’enfant dau ventre li a tirat.

-Ara, tenètz ma mèra,
Vaquí vòstre plus grand desir
Puisque Françoisa ai fach morir.

-Mai que ne’n porriam faire ?
Ne’n faudrà faire un gròs pastís
Sus taula lo faudrà servir.

L’enfanton de Françoisa
Lo faudrà metre dins un plat
Puei au fornier lo far portar.

-Fornier que tu m’enfornas
Auparavant de m’enfornar
Me deuriás faire batejar.

Lo fornier se revira
Se revira tot estonat
D’entendre un pastís parlar.

-Grand Dieu ! que grand miracle
De veire un enfant desossat
Demandar d’èstre batejat.

An cridat la justicia,
Quand la justicia es arrivada
Lo pichòt a tornat parlar.

-Que farem a ton pèra ?
-L’un siá pendut, l’autre brutlat,
L’autre lo fau escarteilar.

L’autre jorn ieu m’enanavo
Joc’alalins au país bas,
Venètz tots veire
Joc’alalins au país bas
Cès venètz pas.

Rancontrèro …

Legir tot

L’autre jorn ieu m’enanavo
Joc’alalins au país bas,
Venètz tots veire
Joc’alalins au país bas
Cès venètz pas.

Rancontrèro un’ gleisa
Qu’aviá ni clerc ni curat.

I aviá ‘na chiaureta blancha
Que chantava alleluia.

Lo lop qu’èra a la pòrta
Que l’eicotava chantar.

-Eibre-me, chiaureta blancha
Chantarem alleluia.

-T’eibrio pas, mauvèsa bèstia
Perçò que me minjariás.

L’autre jorn, teniás ma maire
E la fasiás pron bramar!

Autant d’estieu quand d’ivèrn
Totjorn reina malgovèrn

Malgovèrn reina pertot
E sustot en gents de glèia
Mai non s’ausa …

Legir tot

Autant d’estieu quand d’ivèrn
Totjorn reina malgovèrn

Malgovèrn reina pertot
E sustot en gents de glèia
Mai non s’ausa dire mot
Car seriam mès en galèia
Li i a tant de semigria
Se tot èra descubert

An reculhit pron de blat
E de vin los plenas tinas
Mai sovent pan l’a mancat
Per fauta d’aver farina
Lo non i a reson ni rima
Tot quand la va de travèrs

Malgovèrn reina pertot
E sustot en esta vila
Autant de nuech quand de jorn
Subre chascun el s’apiela
Non laissa ni crotz ni pila
Mai lo gibassier dubert

Paures gents non an de carn
Sinon amb una grand pena
Degun non i a bòn regard
E si pagan ben l’estrena
La carn non es pas tròp ferma
La bòna es au luec secret

Las tripas non valon ren
Jamai non fòron tant maigras
Non sai si las lavan ben
Dedins elas son tant negras
Quand manjatz, manjatz de merda
De bada i a de juvert

Perdonatz-nos bònas gents
Si avèm dich deguna causa
Que vos fosse desplasent
De la cançon farem pausa
E tenètz las maisons clausas
Que no li entre malgovèrn

Autant d’estieu quand d’ivèrn
Finís malgovèrn

Prince Raimon se vòu maridar
Frema gentil l’a fach demandar
Dos jorns après que l’a esposat
Prince Raimon a la …

Legir tot

Prince Raimon se vòu maridar
Frema gentil l’a fach demandar
Dos jorns après que l’a esposat
Prince Raimon a la guèrra es anat.

Tres jorns après que l’a quitat
Lo duc d’Ambò la vai tormentar.
-Duca d’Ambò mon castèu fau quitar
Sinon la tèsta vos fai copar.

-Mianson frema gentil,
Prèsta-me teis anèus d’aur fin.
Mianson sensa mau pensar
Sei très anèus d’aur a prestat.

Se’n va trovar un argentier
Fètz-me lèu tres anèus pariers
Fètz-me lei pichòts e minhons
Coma aquelei de Mianson.

Quand leis anèus foguèron fachs
A Mianson leis a tornats.
Li a dich : te, frema gentil
Que vòs mandar a ton marit ?

-A mon marit li mandi ieu
Que sa frema n’a fach un bèu fiu
Dau plus luenh que l’a vist venir
Li a dich : que fan a mon país ?

Li vai tot ben a ton país
Li vai tot mau a ton logís
Li a ta frema qu’a fach un bèu fiu
Que ne’n es plus lèu mieu que tieu.

Se vòs pas me creire vaquí
Vaquí sei tres anèus d’aur fin.
D’aquí ne’n parte corroçat
Tota la nuech a galopat.

Degun, degun l’a vist venir
Que sa mèra qu’es au jardin
-Ai ! Mianson, frema gentil
ai vist venir lo tieu marit.

Que ven pas coma un òme amat
Mai coma un òme corroçat,
Presenta li l’enfant au braç
Que belèu lo rejoïrà.

Li presenta l’enfant au braç
Deis escaliers lo fai volar.
-Ai ! Mon marit, que donc n’avètz
Que n’avètz tuat l’enfant dau brèç ?

-Ah ! Taisa-te, que dins l’instant
Te ne’n vau faire tot autant :
E la pren per sei chivus blonds
L’estaca a la coà de Grison.

E per carrièra, per canton
Raia lo sang de Mianson.
Quand l’aguèt pron fach tirassar
Dedins son liech la fai portar :

-Ah ! Mianson frema gentil,
Onte son teis anèus d’aur fin ?
-Prenètz lei claus a mon coissin
Durbètz lo còfre son dedins.

N’a pas virat un torn ò dos
Que leis anèus luson pertot.
-Oh ! Mianson, frema gentil
Que porriáu faire per te garir ?

-Oh ! Non vòli pas garir, ieu,
Perque as escrachat mon fiu.
Alòrs son espasa a tirat
Dedins lo còr se l’es plantada.

Pastorolet se somelhava
Dins sa cabana tot solet
Del temps que somelhava
Entendèt un grand bruch
Lo pastre s’efraiava
D’entendre …

Legir tot

Pastorolet se somelhava
Dins sa cabana tot solet
Del temps que somelhava
Entendèt un grand bruch
Lo pastre s’efraiava
D’entendre aquel trofí.

Aquò’s un ange que t’apèla
Revelha-te pastorolet
Quita donc ta cabana
E laissa aquí tot
Ajas pas paur de lop.

De que farai, ieu mon bòn ange
Per abandonar mon tropèu
Lo lop n’ensenformable
Manjarè quauque anhèu
Ieu siáu lo responsable
De tot aquel tropèu.

Aquesta nueit es sanctifiada
Aquel qu’es naissut regarda tot
Quita donc ta cabana
E laissa aquí tot
Ajas pas paur de lop.

De que farai, ieu mon bòn ange
De que farai quand lai serai
Ieu que ne’n sabe gaire
Que siáu paure inhorent
Dises me que chau faire
Lo farai ben, pasmens.

Quand ne’n seràs dedins l’estable
Te metràs d’agenolhon
Diràs : Dieu adorable
Ai du respèct per vos
Vos siatz lo veritable
I a pus de Dieu que vos.

Vèrs Ros li fan de nòças
I anirem tots dos
Vira-lo vira l’ane,
I anirem tots dos,
Vira-lo, vira l’anichon.

Legir tot

Vèrs Ros li fan de nòças
I anirem tots dos
Vira-lo vira l’ane,
I anirem tots dos,
Vira-lo, vira l’anichon.

I pòrte ma musica
Per los faire dançar.

Quand sòrtan de la lhèisa
Los veiquia qui mariats.

Se botèran a taula,
I èran ben trenta-dos.

Ne’n mingèran ‘na chabra
E vint pès de caion.

Beguèran ‘na sampòta
E quatre bambonons.

-Anètz, pren ta musica
Joan, tòcha-nos un pauc.

S’asseta sus la taula
E ne’n tòcha de briu.

Chacun pren sa bergèira
E pican la borrèia.

Los vielhs e mai los joines
Virèran joc’au matin.