Senior, senior,
Ié venèn sèns trop d’esfors.
Senior, senior,
Fai ta vido plus bello, amor…
Senior,
senior,
Que pos rèn chanja, alor,
Senior, senior,
Cado segoundo que toumbo vau de l’or.
Ça te guettait depuis l’enfance,
Mais c’était loin, sans importance.
Tes parents et
tes grands parents,
Allaient vivre éternellement.
Mais après trop de ‘’grands départs’’
Te voilà le dernier rempart.
Tu n’as pas lu attentivement,
Le mode d’emploi du temps.
Senior, senior,
On le devient sans effort
Senior, senior,
Fais ta vie plus belle encore.
Senior, senior,
Tu retrouveras rien, alors,
Senior, senior,
L’enthousiasme, les fantasmes, d’un junior.
Pas de panico e pas de dramo,
E pèr jamai deveni vièi,
Te fau recaliva la flamo,
Que dins tis iue, fouguejavo encuei.
Laisses pas la
deseperanço,
La pòu e l’enuei, s’istala,
Oublides jamai toun enfanço
Nimai, ou goust d’ama.
Fau arresta, es lou bon sèn,
La guerro di generacioun,
Coume dis lou Jòrgi
Brassens,
« I’a de jouine, de vièi couioun ».
D’un coté, on met l’expérience,
Et de l’autre l’énergie,
Et les plateaux de la balance,
S’équilibrent sans compromis.
Senior,
senior,
Encaro un pichot esfors,
Senior, senior,
Fai ta vido plus bello, alor,
Senior, senior,
Auras plus pòu de la mort.
Senior, senior,
Cado segoundo que
toumbo vau de l’or.
Senior.