La vierge s’es acouchado
Eici dins un paure lioc,
Es quasi touto gelado
Sèns flassado, sènso fioc.

S’anan vèire …

Legir tot

La vierge s’es acouchado
Eici dins un paure lioc,
Es quasi touto gelado
Sèns flassado, sènso fioc.

S’anan vèire Jèsus-Crist,
Que trambloto dins l’estable
S’anan vèire Jèsus-Crist,
Nous dounara paradis.

Or, sus, Claude, moun boun fraire
Nous ié fau tóutis ana,
Fau prega Diéu e sa maire,
Puis la fau felicita.

Fau veni, ma maire, vite,
Thoumas, nostre bon vesin
Amai compaire Dorite,
E Marfau, nostre bon chin

Jèsus n’a qu’un pau de palho
Pèr teni sous soun cabès ;
Estrai uno bono toalho
Pèr li faire de drapes.

Lèu chançoneta e vil
m’auria òps a far,
que pogués enviar
en Alvernha al Dalfin.
Però, s’el drech chamin
pogués …

Legir tot

Lèu chançoneta e vil
m’auria òps a far,
que pogués enviar
en Alvernha al Dalfin.
Però, s’el drech chamin
pogués N’Eblon trobar,
be’lh poiria mandar
qu’ièu dic qu’en l’escurzir
non es l’afans,
mas en l’òbra esclarzir.

E qui, de fòrt fusil,
non vòl cotèl tochar,
ja no ’l cug afilar
en un mòl sembelin ;
car ges aiga de vin
non fetz Dièu, al manjar,
ans se vòlc eissalçar
e fetz endevenir,
-d’aiga qu’èra ans-
puèis, vin, per mièlhs grasir.

E si ’lh fach son gentil
a la valor levar,
aissí ’s fan a guidar
qu’òm se ’n sent, a la fin ;
que lo savis me di
que ges al mièg tençar
non dei òme lausar
per son bèl escremir,
ni per cops grands,
que ’l prètz pend al fenir.

Mirèio treso coupà
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio sal camin d’i noste dì.
Mirèio d’i tech, e
Mirèio d’la vilo.
…

Legir tot

Mirèio treso coupà
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio sal camin d’i noste dì.
Mirèio d’i tech, e
Mirèio d’la vilo.
Mirèio d’la vilo.
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio treso coupà.

Mirèio dins l’uzino arbutanto,
din ël totou luzejant d’la discoutèco.
Mirèio din i coumbai,
Mirèio s’al metrò,
Mirèio s’i escalin dal Dom ëd Flourensa.
Mirèio di mièn, e
Mirèio ëd la rèisa.

Mirèio treso coupà
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio sal camin d’i noste dì.
Mirèio d’i tech, e
Mirèio d’la vilo.

Mirèio trempà ëd la sava d’i castanhè,
Mirèio coer rock e pè de gigo,
tò calinhaire ven da
ven da’n paìs desqueinà,
fèt par gent nouvèla que parla coun i oei
e coun la bouca,
la bouca embraza.

Mirèio treso coupà
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio sal camin d’i noste dì.
Mirèio d’i tech, e
Mirèio d’la vilo.
Mirèio d’la vilo.
Mirèio d’i blue jeans,
Mirèio treso coupà.

Musica libra
Libera nos
Mùsica libra
Sumi joiós

Quora ’n onda passa
Enca’ libra de anar
E una votz …

Legir tot

Musica libra
Libera nos
Mùsica libra
Sumi joiós

Quora ’n onda passa
Enca’ libra de anar
E una votz bagassa
Dins l’aire parla clar
Sabo de sumiar
’na ràdio radio que lhi a pas
’bo ’na musica nòva
E libra de pensar

Vuèi ben ben gaire
Èsser libre e chantar
Mias chançons dins l’aire
E libre de sumiar
’bo amís e fraires
Dins ’na nòva sason
De libres chantaires
Radio del nòvel jorn

E libra, radio libra, fai-me fai-me pensar
Dona-me, un deman

O maire , maire, ma’ valà de l’aire,
sè uno, en paou e tout, la rèsto : gaire !
N’a …

Legir tot

O maire , maire, ma’ valà de l’aire,
sè uno, en paou e tout, la rèsto : gaire !
N’a que díen : « Pa pa » e soun i paire ;
disè : « Ma ma », vouzaute que sè maire :
n’avè suà la frount, poursà l’araire ;
’bou lou varaire
e quiaratrà ’bou i uèi cròi lou boure ai caire ;
n’avè fach sore i frëmme e i ome fraire,
a l’istà fuèc sè ’sta nosti abeouraire,
e a l’uvèrn senso brazo ! Abrazaire ;
ente la touffo, n’ère i ventoulaire,
sè ’sta tout un ’bou vosti debanaire ;
faziè boun i pascajje ’bou i chabraire ;
n’avè trià per noste mount triaire ;
n’avè chamà ’bou la vòous di pistaire.

Libertat, sunni de’n pòple mesclat e bastard
Tu sies encara d’ailai de’n chamin plen d’azards

Noblessa d’ama e paratge, …

Legir tot

Libertat, sunni de’n pòple mesclat e bastard
Tu sies encara d’ailai de’n chamin plen d’azards

Noblessa d’ama e paratge, valors de un temp
M’avetz embraçat, e borrat de bonaür ma gent

Gent d’Occitania que t’en vas,
Desmienta ta frontiera
Nòstre amor es la rason per far encara aquesta guerra

Occitania que te’n vas,
Te cercho dins la tèrra
Entre lhi trobarei l’amor que lhi chantarei

Ta tolerencia e larguessa encuei la veo pas
La convivencia de tuchi es un sumi mancat
Cales dins l’ombra, fas part de un monde passat
Pura puèi pas te laissar, ma amia desperaa

Gent d’Occitania que t’en vas,
País sensa frontiera
Nòstre amor es la rason per far encara aquesta guerra

Occitania que te’n vas,
Te cercho dins la tèrra
Entre lhi trobarei l’amor
Que lhi chantarei fin a bass’ora

Couro la nuèch me laiso pas durmi,
boucont de lai d’i vedre ’nté la piaso,
veou de figure nière,
sbiavé …

Legir tot

Couro la nuèch me laiso pas durmi,
boucont de lai d’i vedre ’nté la piaso,
veou de figure nière,
sbiavé da la nèou,
tuchi ’n rèou,
senso vuèio ’d parlà.

Me, vosti cor, Oubriè d’Outsitànio,
rèsten eisì, sus i lindal peirous !
Me, vosti cor, Oubriè d’Outsitànio,
rèsten eisì, sus i lindal peirous !

Eisì spetà mai, mai vosti retourn.
Degun, degun, degun, degun,
eisì a spetà mai vosti retourn,
degun pol dezreisar i cor !

Fià que se mesquìen soubre, ’nt uno tubo,
din la geblo lumièro d’i lampioun,
Oubriè de mountanho, Oubriè d’Outsitànio,
cach a spetà que la courièro pase ;

Me, vosti cor, Oubriè d’Outsitànio,
rèsten eisì, sus i lindal peirous !
Me, vosti cor, Oubriè d’Outsitànio,
rèsten eisì, sus i lindal peirous !

Eisì a spetà mai, mai vosti retourn.
Degun, degun, degun, degun,
eisì a spetà mai, mai vosti retourn,
degun pol dezreisar i cor !

Parpaioun e abéie sabìin pus ent anar :
e là ! Arìe ! Anant ! De desai ! De delai …

Legir tot

Parpaioun e abéie sabìin pus ent anar :
e là ! Arìe ! Anant ! De desai ! De delai !
Tant fiairàven, chamàven aquele fiour di preit
qu’an burdì ensem, pendù, a l’aire e a lou souléi,
findi a dermentiar tout : fiour, souléi, aire e sì ;
findi a toumbà endurmì
en bras a ’na fiour grinouzo.

Nos avem pas de rais
anim adont nos possa lo soflais
de la fam, de la fred, de la chalor,
…

Legir tot

Nos avem pas de rais
anim adont nos possa lo soflais
de la fam, de la fred, de la chalor,
belèu de la guèrra, jamai de l’amor.

Qui’s ei que beta de rais,
se non quei que patís pas ren,
quel qu’auvís pas lo brior
salvatge que nos desraba ?

Betem, betem, betem de rais
dins lo passat, dins los sovenirs,
dins un mond qu’es pas mai
mas songem siá encar alài.

Rassa, tant creis e monta e pòia
cela qu’es de tots enjans vòia :
sos prètz a las autras enòia,
…

Legir tot

Rassa, tant creis e monta e pòia
cela qu’es de tots enjans vòia :
sos prètz a las autras enòia,
qu’una non i a que ren i nòia,
qu’el vesers de sa beutat lòia
los pros a sos òps, cui que còia ;
qué ’lh plus conoissent e ’lh melhor
manténon adès sa lausor
e la ténon per la gençor,
qu’ilh sap far tan entièir’onor :
non vòl mas un soo preiador.

Rassa, dòmn’ai qu’es
frescha e fina,
còinda e gaia e mesquina :
pel saur, ab color de robina,
blancha pèl, còrps com flors d’espina,
coude mòl ab dura tetina,
e sembla conilh de l’esquina.
A la fina frescha color,
al bon prètz es a la lausor
lièu pòdon triar la melhor
cilh que si fan conoissedor
de me, vès qual part ièu asor.

Rassa, als rics es orgolhosa,
e fai grad sen a lèi de tosa,
qué non vòl Peitièus ni Tolosa,
ni Bretanha, ni Saragosa,
ans es de prètz tant enveiosa
qu’als pros paubres es amorosa.
Puòis m’a pres per chastïador
prèc li que tenha char s’amor
es am mais un pro vauvassor
qu’un comte o duc galiador
que la tengués a desonor.

Vautres que sias assembla
Au doundoun de la campano
Poudès ben viéure en soulas
Mentre que l’infèr s’afano
Sian vengut …

Legir tot

Vautres que sias assembla
Au doundoun de la campano
Poudès ben viéure en soulas
Mentre que l’infèr s’afano
Sian vengut a sauvamen,
Canten dounc jouiousamen

L’enfant que n’èro proumés
Vèn a tous sauva la vido :
Es na au bout de nòu mes
D’uno Vierge tan poulido
Quel la planeto dóu jour
D’elo emprunto sa lusour

Ansin nous l’avien canta
Li proufèto de soun paire ;
Un ange, d’autre coustat,
Descènd, e non i’a pas gaire
Pèr dire : Ave Maria,
Ave plena gratia.

Per tout caire e cantoun
Noun si vèi que faire fèsto,
Lis un brandon lo mentoun,
Lis autre clinon la tèsto,
Quand noun podon plus veilha,
Noun fan rèn que badailha.

Jà siu anaa a esflorar lo solelh
Ai chantat un jorn mai clar encuei
Volam dins l’aire mas sensa dolor
…

Legir tot

Jà siu anaa a esflorar lo solelh
Ai chantat un jorn mai clar encuei
Volam dins l’aire mas sensa dolor
L’esgard d’na mainat
Libertat desmentiaa
Sentiment d’amor

Jà siu anaa a chaminar dins la nueit
E ai trobat un suenh mai legier encuei
Volam dins l’aire mas sensa dolor
L’esgard d’na mainat
Libertat desmentiaa
Sentiment d’amor

Jà siu anaa a chantar de chançons
Clar retrobat d’aquesti jorns escurs
Volam dins l’aire mas sensa dolor
L’esgard d’na mainat
Libertat desmentiaa
Sentiment d’amor.