-
+
Filtrar los resultats
oc
La cançon de l'espèra
Fai Deli
Sul mestièr de la solituda
e del fial de mon languiment
ai tescut amorosament
la cançon lenta de l'espèra
qu'es …
Legir tot
Sul mestièr de la solituda
e del fial de mon languiment
ai tescut amorosament
la cançon lenta de l'espèra
qu'es aimablòta a sa manièra
mas un pauc tristòta a moments
Sul tornet pacient de las oras
ai fialat de mos pensaments
la cançon doça de l'espèra
que fa passar fòrça misèria
e son anar nos es plasent.
Que la cançon te siague brava,
vire, vire lo dabanèl.
Gaujosa d'un tin-tin d'esquilha
dont lo tèrme s'escarrabilha
dins lo silenci dels morrèls,
encara umida, amai banhada
de clar de luna, d'albairada
e de bèl-bèl
la dirai per tu, familièra,
la cançon tendra de l'espèra
leugièra e doça coma un vel
que l'ai tescuda e l'ai fialada
de ta preséncia desirada
e de qualquas fialas de cèl.
Revirada :
Sur le métier de la solitude
et du fil de ma langueur
j'ai tissé amoureusement
la chanson lente de l'attente
gracieuse à sa façon
mais un peu triste parfois.
Sur le rouet patient des heures
j'ai filé de mes pensées
la chanson douce de l'attente
qui fait oublier force infortune
par son rythme ami.
Plaisante te soit la chanson
tourne, tourne le dévidoir.
Heureuse d'un tintement de clochettes
s’égaillant joyeusement
dans le silence des monts,
encore humide, encore moite
de clair de lune, de rosée
et de charme
qu'elle s'élève vers toi, familière,
la chanson tendre de l'attente
légère et douce comme un voile
que j'ai filée et tissée
de ta présence désirée
et de quelques filaments de cieux.
D'ausir dins : Lo Barrut, Urban Balèti