Vesi sovent tornar
Coma una trèva que sortís de nòstras vèlhas
Aquel desir fòl de cambiar la tèrra entièira
E de fargar un mond nòu
Rapèla-te ma Dulcinèia
Erem sietats davant la
chiminèia
Aquí ne cojàvem montar nòstras idèias
Mescladas al fum de nòstres pòts.
Arri arri jès quin auvari !
De que se passa ençaval ?
Lo monde ven
reaccionari
Qu’avèm fach de nòstre ideal ?
Vesèm pas mai lo peis que nada
A contra sens dins lo riu grand
E dins lo bòsc dançar las fadas
Al l’entorn d’un fuòc de
Sant Joan.
Nautres voliam pas mai d’armada
Ni de fusilhs ni de soldats
Cresiam que l’ora èra arribada
De la patz e de l’amistat
L’objeccion l’avèm pas panada
Avèm menat un dur combat
Avèm remandat nòstras cartas
E nòstres librets militars.
Se sul Larzac èrem cent mila
Aquò los a pas empachats
De contunhar
de far de missilas
E de ne vendre de tot costat
Ara an trapada la parada
Voliam pas d’armada d’Estat
An fargat d’armadas privadas
Aital lo torn èra jogat.
Arri arri jès quin auvari !
De que se passa ençaval ?
Lo monde ven reaccionari
Qu’avèm fach de nòstre ideal ?
Ont es passat Maire Coratge
E la comuna los
partisans
E l’ase que beviá la luna
En se rient coma un enfant ?
Nautres voliam pas mai de gàbias
Ges de cadenas ges de carcan
I aurà lèu se non prenèm garda
Un policièr per abitant
De cameràs dins cada caire
De bracelets de suretat
De parpalhòls del nais furgaire
Per nos seguir nos espionar.
E sèm ficats
tre la mairala
E vèlhan nòstre estat mental
Lo mendre gèste mendra paraula
E nos embarran al golag
I a de miliças plan armadas
A l’escòla al supermercat
Amai per anar al cagacin
Cal mostrar son identitat !
Arri arri jès quin auvari !
De que se passa ençaval ?
Lo monde ven reaccionari
Qu’avèm fach de nòstre
ideal ?
Ont es passat l’ausèl vengaire
Don Quichòta amai los crocants
Los brigands que tornavan las paures
Ont son los faidits occitans ?
Ara en passa
electorala
Sol compta la tranquilitat
E tanpís se i a de caumatge
Baste foguèssetz plan pagats.
Aquò rai se dins vòstres barris
I a un tropèl de sens abric
S’avètz un ostal secondari
Dins un canton de paradís.
Amai foguèssetz pas racisats
Avètz ausit ambé plaser
Aquel palhassa de ministre
Far son Hitler
amb’un kärcher
Dins lo desèrt i a de miratges
Que te fan creire a la vertat
Dins lo miralh i a ton image
Repesca ta realitat.
