A se sabiás doça companha
Oc que los pus polits airals
Del mond son ben en Occitània
Quitariás lèu lèu lo teu ostal...
Veja lo país de Mirelha
Bronzina de mila sentors
Aval quand l’amor i te solelha
Segur
que ne perdirás los aucons
Lo qu’a pas vist lo pòrt de Marselha
Solide qu’a pas vist res de bon...
A se coneissiás la Corbièira
Redda dins son tramalh de fuòc
E
tot al ras lo tombèu de pèiras
Onte Pirena plora son sòrt
Lo qu’a pas vistas las Pirenèias
S’es pas jamai passejat enluòc.
Pus luènh avèm Montanha negra
Perduda
dins son fum daurat
Amont quand ressondís la bodega
La Saurimonda dança pels prats
Al pè los ròcs de Lacabareda
La fin del monde tenon anonciat.
E tèrra roja de
Gresinha
Farina negra de carbonièr
E per las planas vairan las vinhas
Rimas de fruchas de cançonièr
Lo qu’a pas vist Santa-Cecila
E lo Sidòbre a pas vist
res.
Aval es lo portalh de Concas
Per se fretar a santa Fé
E a costat la tèrra chucosa
Ont se cultiva lo saumancés
Lo que coneis pas Aubrac quand trona
Ni l’Estivada de tot fa mesprés.
A se coneissiás la mar granda
De Baiona fins a Bordèus
Entre los pins de la granda lana
Segur i dançariás un rondèu
Pus
naut es Blaia que se desbranda
Dempèi la mòrt de Jaufre Rudèu.
Ai Limosin, tèrra Tolsana
Auvèrnha, Niça e Daufinés
Pertot s’ausís la lenga occitana
Jòia paratge
e amor cortés
Pertot lusís la flor de milgrana
Dels trobadors sèm los eretièrs.
