L'afrosa parodia coma un mascle present
A l'ora dal baugum, dal amarum creissent
Las vapors de vida fan fugir en …

Legir tot

L'afrosa parodia coma un mascle present
A l'ora dal baugum, dal amarum creissent
Las vapors de vida fan fugir en bufant
Los que tremblan davant lo diable fulminant.
Lhabrant sos auripèls coma un èime etic
Aquí las maquinas : vèrbia e plomb estatal
Rebondon lo manjar dal repais antic
E convidan Odin lo penjat a l'ostal.
Sens espal sens onor, i a pron de Dieuses vils
Que cuban son poder dins l'èime tant servil
E l'alcoòl impiu que raja de sos sexes
Tasta la farlabica e la cuèita complexa
La fèbre e la sang rossa, aquí son las amors
Dal baralh mortinós que sentís, ufanós
Lo sordat e la glòria aprestats de bèl fèr
Que lo nonrés raubaïre, a tot pres a l'espèr.
Ges de vertadièr! Aquò's la vertat
Tota nuda e salvatja coma une vièlha puta
Nos mòstra son secrèt de vergonha pintat
Que son còs la traïda. Ièr e deman lutan
La carn es pas pecat per lo Panteon
Los Dieuses an compres que le còs eternal
Val pas una lagrema, ni mai una orason
Aiman pas ni la sang, lo rei ni mai la sal.
Levèretz d'armadas al nom de l'inconegut
Vai! Lo faguèrem amassa, partejant l'ordalia.
Ara que soi mòrt e que vautres sètz nuses
Òrbs mas vivants per una nuèit de batalha.
Cresètz que los àngels pòrtan vòstres drapèus
En procession de gràcia d'idèias e de nèu
Mas jos sas alas blancas, fan pas cas d'illusions,
Dansan carnaval, rison de vòstras rasons